Poparzenie przez meduzę – jak udzielić pomocy?

AEDMAX.PL - Poparzenie przez meduzę - jak udzielić pomocy?

Bezpieczeństwo nad wodą to rzecz, o której powinniśmy myśleć, gdy spędzamy wakacje nad morzem lub nad jeziorem. Powinniśmy pomyśleć o zabezpieczeniu się nie tylko przed słońcem i możliwymi poparzeniami czy udarami, ale również tym, co może spotkać nas w wodzie. 

Oczywiście nie wolno zapomnieć o zasadach, jakie musimy zachować na kąpieliskach, bo i tam mogą się zdarzyć poważne wypadki. W szczególności, jeżeli ktoś chce wejść do wody pod wpływem alkoholu lub chce skoczyć na główkę, nie znając głębokości danego miejsca. Dzisiaj jednak o bezpieczeństwie w przypadku bliskiego spotkania z mieszkańcami wód.

Co z tymi meduzami

Morza, oceany i ogólnie wody to oddzielny świat, który rządzi się swoimi prawami. Zamieszkuje go masa stworzeń, a my jako ludzie jesteśmy tam tylko gośćmi. Dlatego też wiele zwierząt chce się chronić – nie tylko przed nami, ale również przed innymi istotami, które mogą być dla nich zagrożeniem. 

Jednym ze stworzeń, które atakuje od razu i bezwzględnie są meduzy. Nad naszym Polskim morzem można spotkać Chełbie Morską – gatunek, który nie parzy i nie zrobi nam krzywdy, co nie oznacza, że możemy wyciągać je z wody i „bawić się” nimi. Na całym świecie, a w szczególności w ciepłych morzach np. we Włoszech czy na innym kontynencie, bo w Australii, można spotkać bardzo groźne meduzy, z którymi bliskie spotkanie może skończyć się bardzo nieprzyjemnie, a nawet doprowadzić do śmierci. 

Potocznie mówimy, że meduzy parzą, choć w rzeczywistości wstrzykują one swój jad za pomocą komórki parzydełkowej typu nematocysty. Przekładając z naukowego na nasz – są to mikroskopijne igiełki, które w przeciągu milisekundy, gdy ocieramy się o parzydełka meduzy, wbija w naszą skórę, wpuszczając jad. Nie jest to miłe uczucie, a nawet może doprowadzić do reakcji alergicznej lub wstrząsu anafilaktycznego. 

Bardzo ważne jest, aby zapamiętać kilka zasad, których pod żadnym względem nie wolno łamać, jeżeli zostaniemy przez meduzę poparzeni:

  • Nigdy nie przepłukuj miejsca oparzenia słodką wodą ani nie przykładaj do niego kostek lodu – połączenie jadu meduzy ze słodką wodą może doprowadzić do zwiększenia substancji toksycznych, a to zaś do wzmożenia pieczenia i poparzenia.
  • Nie należy dotykać, drapać, pocierać ani gwałtownie ruszać poparzoną częścią cała. Takie zachowanie tylko rozprzestrzenia toksynę po naszym ciele.
  • Poparzenie meduzy to nie użądlenie osy – nie przykładajcie do rany żadnej cebuli, czosnku czy innych warzyw.

Jeżeli oglądaliście serial Przyjaciele, możecie kojarzyć scenę, gdzie Monika została oparzona przez meduzę na plaży. Spanikowany Chendler i Joey nie wiedzieli, jak jej pomóc. Joey zaproponował, aby polać poparzone miejsce moczem, bo tak słyszał raz w programie przyrodniczym. W rzeczywistości nie postępuje się tak – mocz może tylko zwiększyć uczucie pieczenia i dyskomfortu związanego z poparzeniem.

Jak postępować w przypadku poparzenia przez meduzę

Postępowanie w przypadku poparzenia meduzy nie jest trudne – trzeba zapamiętać kilka prostych zasad, zwłaszcza jeżeli jesteśmy za granicą!

  1. Jeżeli poparzyła nas meduza, od razu musimy wyjść z wody na brzeg, najlepiej w zacienione miejsce.
  2. Przyjrzyj się poparzonemu miejscu i sprawdź, czy nie pozostało w nim parzydełko.
  3. Jeżeli zaważysz galaretowatą nić, usuń ją za pomocą pęsety lub ręką, ale wyłącznie przez coś – pamiętaj, aby dłoń, którą będziesz wyjmował pozostałość po meduzie była w rękawiczce, ręczniku lub ubraniu. Z parzydełka może przenieść się jad na gołą rękę, dlatego pamiętaj, aby ją zabezpieczyć. Po wyjściu parzydełka dłonią umyj ją dokładnie wodą z mydłem. To samo tyczy się rąk, którymi dotykaliśmy rany po oparzeniu.
  4. Jad meduzy należy zneutralizować, polewając octem kuchennym (4% lub 6% kwas octowy). Dzięki temu zatrzymamy dalsze rozpowszechnianie się toksyny w naszym ciele. Jeżeli na plaży jest ratownik, podejdźcie i spytajcie jego – ratownicy mogą mieć ocet na wyposażeniu apteczki.
  5. Miejsce poparzenia można posmarować żelem z hydrokortyzonem, który pozwoli na zmniejszenie stanu zapalnego skóry.
  6. Jeżeli meduza oparzyło dziecko do 12 roku życia, koniecznie odwiedź lekarza lub do najbliższej apteki. 
  7. Jeżeli na ranie pojawią się bąbelki z płynem surowiczym, pod żadnym względem nie przebijaj go! Płyn musi samodzielnie się wchłonąć. Pamiętaj o zachowaniu czystości rany.
  8. Co najważniejsze – pamiętaj, aby nie wystawiać poparzonego miejsca na światło słoneczne. Poparzona skóra jest jeszcze bardziej narażona na groźne poparzenie słoneczne. Należy bardzo dbać o poparzone miejsce przez cały okres gojenia, który może potrwać od dwóch tygodni do nawet miesiąca. 

Trzeba jednak pamiętać, że w niektórych przypadkach, pierwsza pomoc może różnić się od gatunku, który nas poparzył. Przed wyjazdem należy zapoznać się z tym, jakie meduzy możemy spotkać i jak ewentualnie działać w przypadku oparzenia przez nie. 

 
 

Moduł oparzenie?

Będąc nad wodą, czy to w Polsce, czy zagranicą, trzeba bardzo mocno pilnować się przed słońcem. Zbyt długie przebywanie na słońcu, zwłaszcza jeśli zapomnimy kremów z filtrem, może doprowadzić nas do poważnych konsekwencji – nie tylko zaczerwienionej skóry, która bardzo boli, ale i w ekstremalnych przypadkach do raka skóry. Oparzenia możemy łagodzić na kilka sposobów, jednak najlepszym z nich mogą być opatrunki hydrożelowe, które znajdziecie w naszej apteczce modułowej TRAUMA KIT OPARZENIA. Idealnie sprawdzi się na wyjazdy krajowe i zagraniczne, zwłaszcza gdy nieszczęśliwie poparzymy się słońcem.

Bezpieczeństwo nad wodą jest bardzo ważne. Okres letni i czas wakacji to moment na zabawę i odpoczynek. Nie można jednak zapomnieć o środkach bezpieczeństwa, gdyby podczas urlopu doszło do wypadku. Uważajcie na siebie i bliskich!

Wideo jak parzy meduza

Autor

Aleksandra Strzałkowska

Najbardziej gadatliwa osoba, jaką mogliście spotkać to właśnie Strzałka. Studentka andragogiki na Uniwersytecie Warszawskim. Swój wolny czas spędza na tworzeniu i szlifowaniu swoich umiejętności w zakresie fotografii, rysunku, malarstwa i haftu. W social mediach pracuje jako moderator, pilnując przestrzegania netykiety i prywatnie dzieli się swoją artystyczną twórczością.

Podziel się się wiedzą ze znajomymi

Share on facebook
Facebook
Share on google
Google+
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn

To również może Cię zainteresować:​

oparzenie parą

Ciepło, cieplej, parzy! Postępowanie w oparzeniach.

Ciepło, cieplej, parzy! Postępowanie w oparzeniach.

Co roku prawie pół miliona Polaków ulega oparzeniom, niestety większość z nich to dzieci. Wiedza na temat jak udzielić pomocy w przypadku oparzenia może być na wagę złota. W dzisiejszym artykule piszemy wszystko co najistotniejsze o oparzeniach – jak ocenić ich rozległość, jak pomóc poszkodowanemu i w końcu co zapakować do apteczki, aby być przygotowanym na ewentualny uraz.

oparzenie

Co to jest oparzenie?

Oparzenie powstaje na skutek wysokiej temperatury (np parą wodną), prądu elektrycznego, promieniowania (rentgenowskiego, ultrafioletowego) lub substancji chemicznych. Od miejsca, które zostało poddane działaniu czynnika powodującego oparzenie oraz od czasu ile trwała ekspozycja na niego zależy stopień i rozległość oparzenia. Trzeba pamiętać, że nawet kilkusekundowy kontakt skóry ze źródłem temperatury powyżej 60°C może doprowadzić do uszkodzenia.

Oparzenie słoneczne

Uważa się, że opalone ciało jest przejawem jego dobrej kondycji i zdrowia. W rzeczywistości ciemniej zabarwiona skóra jest wynikiem reakcji obronnej na zbyt duże promieniowanie ultrafioletowe. Oparzenie słoneczne powstaje na skutek nadmiernej ekspozycji skóry na promieniowanie słoneczne, często jest efektem zbyt długiego i zbyt częstego opalania się lub nadmiernego korzystania z solarium.

Po nadmiernej ekspozycji na promienie UV na skórze obserwuje się zaczerwienienie, obrzęk, a nawet pęcherze prowadzące do złuszczania naskórka. Takiemu oparzeniu może towarzyszyć ból, podwyższona temperatura ciała, uczucie gorąca oraz osłabienie i złe samopoczucie.

Konsekwencjami nadmiernej ekspozycji na promieniowanie UV może być:

  • Przedwczesne starzenie się skóry spowodowane zniszczeniem włókien kolagenowych (utrata elastyczności skóry),
  • Przebarwienia, które są spowodowane nieregularnym rozłożeniem melaniny w skórze.
  • Zwiększone ryzyko powstania nowotworu złośliwego skóry- czerniaka.
  • Osłabienie układu odpornościowego.

Jak zapobiegać poparzeniom słonecznym?

Najważniejsze jest zachowanie umiaru podczas spędzania czasu na świeżym powietrzu w słoneczne dni – krótka (maksymalnie 10 minutowa) ekspozycja na słońce oraz regularne stosowanie kremów z filtrami przeciwsłonecznymi są dobrym zabezpieczeniem naszego ciała. Pomocne są także czapki chroniące głowę przed przegrzaniem oraz pilnowanie właściwego nawadniania organizmu w czasie upałów.

Oparzenie termiczne

Niewielu z nas zdaje sobie sprawę z tego, że we własnym domu można doznać urazu oparzeniowego prowadzącego nawet do martwicy skóry. Wystarczy sekundowa ekspozycja na substancję, której temperatura wynosi powyżej 70°C. W oparzeniach termicznych najważniejsze jest jak najszybc=sze schładzanie rany. Jest to ważne z dwóch przyczyn: po pierwsze uśmierza ból a po drugie zapobiega rozprzestrzenianiu się urazu w głąb organizmu.

W oparzeniach parą wodną o temperaturze 100°C, gorącymi płynami lub poprzez dotknięcie rozgrzanego przedmiotu (ruszt piekarnika) powinniśmy schłodzić poparzone miejsce zimną wodą od 15 do 30 minut, aż do ustąpienia dolegliwości bólowych. Wszelkie urazy budzące naszą wątpliwość powinniśmy skonsultować z lekarzem.

oparzenie parą

Jeżeli jednak oparzenie zostało spowodowane gorącym tłuszczem, najpierw należy zetrzeć tłuszcz papierowym ręcznikiem, szmatką, chusteczką a dopiero potem schłodzić zimną wodą.

Ciekawostka: Oparzenia I stopnia goją się do 7 dni i nie pozostawiają blizn.

Oparzenie chemiczne

Oparzenia chemiczne są następstwem działania na skórę stężonych substancji chemicznych. Rozległość rany zależy od rodzaju i stężenia substancji oraz od czasu, w którym trwała ekspozycja.

Dodatkowym zagrożeniem związanym z oparzeniami chemicznymi jest niedrożność dróg oddechowych na skutek działania żrących gazów i par. Dlatego w przypadku udzielania pomocy poszkodowanym substancjami chemicznymi najważniejsze jest zabezpieczenie się ratownika przed ewentualnymi obrażeniami – założenie odzieży ochronnej, rękawic, maski.

Zasady postępowania w przypadku oparzeń chemicznych:

  1. Wezwanie pomocy i jednoczesne poinformowanie o niebezpieczeństwie związanym z narażeniem na działanie substancji chemicznej.

  2. Usunięcie skażonej odzieży używając rękawic ochronnych.

  3. Dokładne przemycie oparzonego miejsca dużą ilością bieżącej, chłodnej wody.

  4. Założenie jałowego opatrunku osłaniającego ranę.

  5. Jeśli jest to możliwe i bezpieczne należy zabezpieczyć opakowanie po środku żrącym.

  6. W sytuacji, kiedy poszkodowany połknął substancję żrącą nie należy prowokować wymiotów.

  7. W przypadku oparzeń chemicznych konieczna jest konsultacja lekarska.
oparzenie parą

Oparzenia oczu

W sytuacji kiedy to oko zostanie zanieczyszczone substancją chemiczną należy natychmiast obficie płukać je pod bieżącą wodą. Oko chore powinno znajdować się niżej (obracamy twarz poszkodowanego w stronę chorego oka) i przepłukujemy wodą tak, aby nie wpływała ona do oka zdrowego. Po obfitym wypłukaniu wodą, należy pilnie skonsultować się z okulistą.

Ocena rozległości i stopnia oparzenia

Uwaga: Poszkodowany, który doznał poparzenia wymaga dokładnego zbadania – należy go rozebrać, usunąć biżuterię i ocenić zakres obrażeń (powierzchnię i głębokość oparzenia).

W zależności od głębokości oparzenia wyróżnia się cztery stopnie oparzeń:

  • Oparzenie I stopnia obejmuje wyłącznie uszkodzenie naskórka, który jest zaczerwieniony, bolesny, obrzęknięty. Wyleczenie następuje po kilku dniach, bez pozostawienia śladów i blizn.

  • Oparzenie II stopnia sięga pod naskórek aż do części grubości skóry właściwej.

  • Oparzeniu towarzyszą pojawiające się pęcherze wypełnione płynem oraz silny ból. Oparzenie II stopnia goi się ok 2 tygodni.

  • Oparzenia I lub II stopnia nazywamy oparzeniami lekkimi, jeżeli obejmują nie więcej niż 1-2% powierzchni ciała.
Oparzenia III i IV stopnia obejmują całą grubość skóry, która staje się martwa. W oparzeniach tych stopni następuje uszkodzenie receptorów czuciowych, dlatego ból odczuwalny jest tylko na obrzeżach urazu. Rany są suche, białe lub szare. Wyleczenie tych oparzeń, nawet mimo szybkiej interwencji lekarskiej jest częściowe, a na skórze pozostają rozległe, głębokie blizny mogące prowadzić do powstawania przykurczów i zrostów, które wymagają leczenia operacyjnego i długiej rehabilitacji.
oparzenie parą

Uwaga: Chorzy z oparzeniem III i IV stopnia wymagają terapii w specjalistycznym ośrodku leczenia oparzeń. Lista ośrodków leczenia oparzeń znajduje się na tej stronie:

https://www.ptchprie.pl/list/oddzialy_szpitalne.html

Ocena rozległości i stopnia oparzenia

Przed przystąpieniem do udzielania pomocy musimy być pewni, że jesteśmy bezpieczni – należy sprawdzić, czy źródło ognia lub substancji chemicznej nam nie zagraża. Jeżeli jesteśmy pewni, że podczas udzielania pomocy jesteśmy bezpieczni należy:

  • Upewnić się, że miejsce zdarzenia jest bezpieczne. Jeśli na osobie pali się ubranie, zgaś ogień (np. okryj mokrym kocem i roluj ją na ziemi).
  • Przynieść apteczkę pierwszej pomocy. Rozważyć wezwanie pomocy.
  • Zdjąć ostrożnie biżuterię i odzież, która nie przywarła do skóry.
  • Oparzenia schładzać zimną wodą przez przynajmniej 10 minut a następnie osłonić je suchym, jałowym opatrunkiem.
  • Przykryć osobę poszkodowaną suchym kocem.

Uwaga: Wezwanie pomocy jest wskazane, gdy doszło do oparzenia prądem lub substancją żrącą, oparzenia obejmują jamę ustną lub drogi oddechowe, oparzenie jest rozległe i/lub głębokie, osoba poparzona choruje na cukrzycę, choroby układu krążenia, jest w podeszłym wieku lub jest to dziecko.

Ocena rozległości i stopnia oparzenia

Opatrunki hydrożelowe posiadają uniwersalne zastosowanie w pierwszej pomocy. Warto mieć kilka na wypadek oparzenia lub innego urazu naruszającego ciągłość skóry. Są wykorzystywane przez pogotowie ratunkowe, jednostki ratowniczo – gaśnicze, policję oraz służby cywilne. Znajdują zastosowanie nie tylko w przypadku opatrywania oparzeń, jest skuteczny ponadto w przypadku: głębokich otarć złamań otwartych wszelkich innych urazów skóry.

Opatrunki hydrożelowe znajdują szczególne zastosowanie w przypadku udzielania pierwszej pomocy przy oparzeniach. Ze względu na dużą zawartość wody, jak i wysoki stopień pojemności cieplnej zapewniają efektywne schładzanie oparzenia. Są sterylne, nie powodują ryzyka wystąpienia hipotermii, stanowią zabezpieczenie rany przed infekcjami. Opatrunek hydrożelowy zapewnia równowagę wilgoci na powierzchni rany – absorbuje wysięk z rany lub nawadnia ranę w przypadku ran suchych. Umożliwia także wymianę gazową (przepuszcza tlen), absorbuje wysięk z rany koi ból co zapewnia komfort pacjenta. Hydrożel nie przywiera do rany, więc zmiana opatrunku jest bezbolesna. Dzięki temu, że opatrunek jest przezroczysty możliwe jest obserwowanie gojenia bez zdejmowania jego zdejmowania. Opatrunek jest elastyczny i plastyczny, dzięki czemu może być stosowany na trudnych do zaopatrzenia powierzchniach ciała np. dłonie, twarz. Wytrzymały na rozerwanie. Podczas zmiany opatrunku wszelkie zanieczyszczenia z rany usuwane są wraz z opatrunkiem a sama zmiana opatrunku jest bezbolesna – delikatny hydrożel nie uszkadza ziarniny, ani nowego naskórka. Jest obojętny biologicznie, całkowicie biozgodny, więc nie powoduje uczuleń.

Zastosowanie:

  • oparzenia I-go, II-go oraz III-go stopnia (termiczne, chemiczne, elektryczne) oparzenia słoneczne

  • do leczenia wszystkich rodzajów trudno gojących się ran, odleżyn, owrzodzeń i innych uszkodzeń skóry, których terapia wymaga dostępu tlenu i wilgotnego, sterylnego środowiska.

  • otarcia i podrażnienia naskórka

  • stłuczenia i opuchlizny (ukąszenia)

  • inne urazy skóry, w których pożądane jest wilgotne środowisko

  • może być stosowany w trakcie badań USG jako specjalny dystans poprawiający widoczność płytko położonych struktur

Ocena rozległości i stopnia oparzenia

  • Na miejscu wypadku nie należy usuwać uszkodzonych pęcherzy, wykonywać nacięć skóry lub smarować rany tłustymi substancjami. Należy wezwać pomoc oraz schładzać ranę zimną wodą, następnie należy założyć jałowy opatrunek.

  • Jeżeli oparzenie jest rozległe, poszkodowane jest dziecko, osoba starsza lub poszkodowany cierpi na choroby przewlekłe (choroby układu krążeniowego, cukrzyca) powinien zostać poddany leczeniu szpitalnemu.

  • Chłodzenie rany oparzeniowej wodą można stosować bezpośrednio po urazie przez ok 15 minut – do ustąpienia bólu.

  • W przypadku rozległego i głębokiego oparzenia najistotniejszym krokiem jest rozpoczęcie właściwego postępowania resuscytacyjnego, polegającego na wdrożeniu płynoterapii i przetransportowaniu chorego do ośrodka leczenia oparzeń.
Patrycja_Psuj

Autor

Patrycja Psuj

Dusza podróżnika, która nie usiedzi. Walczy dzielnie, aby pogodzić pracę jako product marketing manager, project manager, ratownik medyczny, psycholog oraz wykładowca akademicki. Fanka Gwiezdnych Wojen i Star Treka. W wolnych chwilach bloguje.

Podziel się się wiedzą ze znajomymi

Share on facebook
Facebook
Share on google
Google+
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn

To również może Cię zainteresować:​

ul. Emaliowa 28E,

02-295 Warszawa

tel.: +48 660 860 112

AEDMAX.PL Sp. z o.o. , ul. Emaliowa 28 E, 02-295 Warszawa, wpisana do KRS pod numerem 0000723876 przez Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy w Warszawie, XIII Wydział Gospodarczy.

NIP: 5223118942, REGON: 369793658. Wysokość kapitału zakładowego: 5.000 złotych.