Mam AED. Co teraz?

Mam AED. Co teraz?

Kupiłeś AED. Jest piękny, czysty, naładowany i przysiągłbyś, że nawet błyszczy się w słońcu. Masz nadzieję, że będzie wyglądał tak już zawsze… jest na to szansa. Musisz o niego tylko odpowiednio zadbać i na szczęście nie jest to trudne! Przeczytaj nasze podsumowanie zabiegów pielęgnacyjnych i serwisowych, które pozwolą utrzymać doskonały stan urządzenia przez długie lata.
I kolejne. I kolejne.

Piszczy, pika, błyska – defibrylatorowi coś dolega

Nie jest prawdą, że wszystkie AED są takie same. Defibrylatory różnią się m.in. pojemnością baterii i okresem ważności elektrod. Aby mieć pewność, że nasz defibrylator zadziała poprawnie podczas każdej akcji ratunkowej ważna jest ciągła kontrola wszystkich wymiennych elementów – elektrod i baterii.

Z uwagi na częsty brak możliwości osobistej kontroli stanu urządzenia oraz, aby zapewnić niezawodne działanie defibrylatora AED w sytuacji nagłej, większość defibrylatorów została uzbrojona w funkcję autotestów, które są przeprowadzane automatycznie w czasie, gdy defibrylator AED nie jest używany. Dzięki testom jest możliwe skuteczne wykrycie ponad 99% krytycznych problemów dotyczących działania urządzenia i ostrzeżenie użytkowników o zaistniałej sytuacji np. poprzez sygnał świetlny lub dźwiękowy.

Warto zwrócić uwagę jakie jest bazowe ustawienie częstotliwości autotestów:

  • im będzie ono częstsze, tym większa szansa, że zauważona zostanie jakaś nieprawidłowość działania AED i będziemy mieli więcej czasu na reakcję),
  • ale jeżeli testy będą rzadsza, tym bateria będzie mniej zużyta.

Dlatego też zaleca się by AED były regularnie monitorowane przez wyznaczone osoby lub aby zakupowi defibrylatora towarzyszył także system zdalnego monitoringu, który pozwala na stałą zdalną kontrolę stanu AED.

Podsumowując: Dzięki autotestom możemy w porę wykryć pojawiające się problemy z urządzeniem. Jeżeli nasz AED pika lub błyska warto sprawdzić co mu dolega i szybko zareagować na zgłoszoną nieprawidłowość. Tylko w ten sposób możemy mieć pewność, że AED zadziała zawsze kiedy będziemy go potrzebować.

Akcesoria wymienne

Każdy defibrylator AED wymaga regularnej wymiany jednorazowych elektrod i baterii, której stan naładowania będzie zależał od kilku czynników. W zależności od modelu AED niekiedy oba te elementy wymienia się wspólnie, w innych przypadkach wymianę elektrod sugeruje data ważności, lub ich użycie podczas akcji ratunkowej.

Wiemy, że elektrody w defibrylatorze AED służą do tego aby dostarczyć impuls defibrylacyjny do serca osoby poszkodowanej. Aby akcja ratunkowa przebiegała sprawnie i prawidłowo, elektrody muszą być poprawnie przyklejone na klatkę piersiową poszkodowanego oraz stale podpięte do urządzenia. Wiele z urządzeń kontroluje stan podłączonych elektrod: 

  • ich poprawne podłączenie, 
  • wilgotność kleju,
  • przydatność do użycia (termin ważności). 

Dzięki wcześniej wspominanym autotestom urządzenie może dać znać o konieczności ich wymiany.

Nieznacznie od tego, jaki model AED posiadamy trzeba pamiętać, że elektrody są jednorazowe – oznacza to, że wymagają wymiany po każdym ich użyciu – podczas akcji ratunkowej, w wypadku przypadkowego otwarcia, lub kiedy kończy się ich data ważności.

Drugim wymiennym obok elektrod elementem, są baterie, których regularna kontrola jest wysoce wskazana. W znakomitej większości automatycznych defibrylatorów zewnętrznych stosuje się litowo- manganowe ogniwa pierwotne – czyli nieładowalne baterie jednorazowe. Pojemność baterii, poza typowymi technicznymi parametrami, określana jest przeważnie przez ilość defibrylacji maksymalną energią, które można wykonać, lub przez ilość godzin ciągłej pracy AED. Bardzo ważne jest kontrolowanie ich zużycia oraz wymiany przed ich całkowitym wyładowaniem.

Podsumowując: Elektrody wymieniamy po KAŻDYM ich użyciu – są jednorazowe oraz w sytuacjach skończenia daty ważności (gwarancji) i zgłoszenia błędu przed defibrylator. Stan naładowania baterii zależy od częstotliwości wykonywanych autotestów, ilości użyć defibrylatora i długości czasu jego pracy.

Użyliśmy AED – co teraz?

Każde użycie AED w akcji ratunkowej wymaga po jej zakończeniu:

  • Wyrzucenia użytych elektrod i wymiany ich na nowy komplet (nawet jeżeli defibrylacja nie została wykonana!),
  • sprawdzenia stanu naładowania baterii,
  • odczytu zapisu EKG z pamięci urządzenia,
  • oraz w zależności od wymagań producenta – przeprowadzenia serwisu urządzenia.
Jeżeli nie chcemy sami dokonywać oceny kondycji urządzenia istnieje możliwość odesłania go do serwisu. Specjaliści wymienią elektrody, sprawdzą stan baterii oraz poprawności działania AED. W serwisie istnieje możliwość zgrania i zinterpretowania danych, które po akcji zapisane zostały na defibrylatorze. Zapisana praca serca poszkodowanego oraz przebieg akcji ratunkowej są cennymi informacjami dla lekarzy, pod których opiekę trafia poszkodowany. Możliwość zweryfikowania danych z akcji ratunkowej zapisanych na urządzeniu pomaga poprawić działanie całego systemu udzielania pomocy. Podsumowując: Jeżeli zostało naruszone opakowanie z elektrodami – po akcji idą one do kosza (nawet jeżeli defibrylacja nie została wykonana, albo zostało jedynie naruszone ich opakowanie). Po każdej akcji ratunkowej warto zwrócić uwagę na poziom naładowania baterii. Informacje zapisane w AED są cennym źródłem wiedzy dla ratowników i lekarzy oraz służą poprawie poziomu ochrony zdrowia.

Przeglądy okresowe

Niektórzy producenci wymagają przeprowadzania okresowych przeglądów serwisowych, koniecznych dla utrzymania gwarancji. Jest jednak także wiele innych modeli AED, które tego nie wymagają. Wówczas serwis wykonywany jest w momencie, gdy urządzenie zgłasza błąd. W razie konieczności oddania swojego urządzania do serwisu, każdorazowo, na czas jego przeprowadzenia oferujemy zastępcze AED, który zadba o bezpieczeństwo pod nieobecność serwisowanego urządzenia.

Regularne dbanie o defibrylator AED sprawi, że będzie mógł on długo pełnić swoją rolę – zabezpieczać i w razie potrzeby ratować. Warto pamiętać, że od sukcesu akcji ratunkowej zależy dostępność defibrylatorów, dlatego ważne jest sukcesywne zwiększanie ich dostępności w miejscach publicznych, środkach transportu i zakładach pracy.

Patrycja_Psuj

Autor

Patrycja Psuj

Dusza podróżnika, która nie usiedzi. Walczy dzielnie, aby pogodzić pracę jako product marketing manager, project manager, ratownik medyczny, psycholog oraz wykładowca akademicki. Fanka Gwiezdnych Wojen i Star Treka. W wolnych chwilach bloguje.

Podziel się się wiedzą ze znajomymi

Share on facebook
Facebook
Share on google
Google+
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn

To również może Cię zainteresować:​

Webinarium no 1 Udzielanie pierwszej pomocy w czasach koronawirusa

Webinarium no. 1
Udzielanie pierwszej pomocy w czasach koronawirusa

Na świecie codziennie wydarza się wiele rzeczy, których fenomenu nie jesteśmy w stanie zrozumieć. Dokładnie tak było z ogromnym zainteresowaniem naszym pierwszym webinarem. Przerosło ono nasze najśmielsze oczekiwania – za co bardzo Wam dziękujemy. Po prawie dwóch i pół godziny sami byliśmy zaskoczeni wciąż bardzo wysoką frekwencją, która wykluczyła obecność jedynie członków rodziny i pozostałej części zespołu AEDMAX.PL. Tak nas to zmobilizowało do działania, że właśnie szykujemy dla Was kolejne webinarium.
I kolejne. I kolejne.

Ale na razie podsumujmy pierwsze spotkanie online, na wypadek gdyby ktoś ciągle szukał odpowiedzi na zadane podczas jego trwania pytania. 

1. Jak udzielić pierwszej pomocy osobie z podejrzeniem koronawirusa?

Kierując się najnowszymi wytycznymi ERC z 24.04.2020 powinniśmy:

    • Rozpoznać zatrzymanie krążenia, jeśli poszkodowany jest nieprzytomny i nie oddycha prawidłowo.
    • Ocenę przytomności wykonujemy poprzez potrząśnięcie poszkodowanym i zawołanie. Oceniając oddech obserwujemy klatkę piersiową i brzuch poszukując ruchów świadczących o prawidłowym oddechu. Aby zminimalizować ryzyko infekcji, nie udrażniaj dróg oddechowych i nie umieszczaj swojej twarzy przy ustach / nosie poszkodowanego.
    • Zadzwoń po pogotowie ratunkowe, jeśli poszkodowany nie reaguje i nie oddycha normalnie
    • W przypadku resuscytacji prowadzonej przez jednego ratownika, w celu komunikowania się z Centrum Powiadamiania Ratunkowego podczas resuscytacji, jeśli to możliwe użyj telefonu z zestawem głośnomówiącym uwalniając ręce.
    • Osoby udzielające pomocy powinny rozważyć zasłonięcie ust poszkodowanego szmatką lub ręcznikiem przed rozpoczęciem uciskania klatki piersiowej i defibrylacją z użyciem automatycznego defibrylatora zewnętrznego (AED). Może to zmniejszyć ryzyko rozprzestrzeniania się wirusa w powietrzu podczas uciśnięć klatki piersiowej.
    • Osoby udzielające pomocy powinny postępować zgodnie z instrukcjami udzielonymi przez dyspozytora Centrum Powiadamiania Ratunkowego.

    • Po zakończeniu resuscytacji ratownicy powinni jak najszybciej umyć ręce wodą z mydłem lub zdezynfekować ręce żelem do rąk na bazie alkoholu i skontaktować się z lokalnymi władzami medycznymi w celu uzyskania informacji na temat badań przesiewowych po kontakcie z osobą z podejrzeniem lub potwierdzeniem COVID-19.

2. Na jaki numer zadzwonić w razie potrzeby wezwania pomocy? 999 czy 112?

Podsumowując pytania i odpowiedzi, których udzielamy podczas naszych szkoleń:


  • Numer 112 jest jednolitym numerem alarmowym obowiązującym na terenie całej Unii Europejskiej i służy do powiadamiania w sytuacjach zagrożenia zdrowia, życia lub mienia.

  • Zgłoszenia z numerów alarmowych 112, 997, 998 trafiają do operatorów (a nie “dyspozytorów ratownictwa medycznego” jak ma miejsce podczas rozmowy z nr 999) zatrudnionych w Centrach Powiadamiania Ratunkowego.

  • Operatorzy przekazują drogą elektroniczną, wszystkie zebrane o zdarzeniu informacje do odpowiednich dyspozytorów ratownictwa medycznego, Państwowej Straży Pożarnej i Policji, którzy decydują o zaangażowaniu odpowiednich jednostek.

  • Policja, Państwowa Straż Pożarna, dyspozytorzy medyczni Państwowego Ratownictwa Medycznego dysponują do przekazanych zdarzeń własne zasoby ratownicze.

Dodatkowo: Istnieje aplikacja mobilna Alarm112, która umożliwia wezwanie pomocy osobom, które nie mogą wykonać połączenia głosowego, w szczególności osoby głuche i niedosłyszące.
np dla wiadomości SMS dla osób niesłyszących w województwie Małopolskim został uruchomiony nr 728 112 112

3. Co to znaczy “prawidłowy oddech”?

Prawidłowy oddech to taki, który unosi klatkę piersiową za każdym wykonywanym wdechem. Wiemy, że powietrze dociera wtedy do płuc i je powiększa. Koncentrując się na wypatrywaniu unoszenia się klatki piersiowej unikamy ryzyka błędnej oceny na podstawie mylących oddechów agonalnych (gasping) lub ruchów ust. Z kolei prawidłowa ilość oddechów u osoby dorosłej w ciągu 10 sekund wynosi 2 oddechy, czyli w ciągu minuty dorosła osoba wykonuje ok 12 oddechów.

A jeszcze krócej: osoba dorosła w ciągu 10 sekund powinna minimum dwa razy unieść i opuścić klatkę piersiową (wziąć dwa oddechy).

4. Jak najlepiej zabezpieczyć się w trakcie wykonywania oddechów ratowniczych i zminimalizować ryzyko zakażenia?

Możemy użyć masek typu Pocket służących do prowadzenia oddechów ratowniczych. Pocket mask to wielorazowa maska do sztucznego oddychania zabezpieczająca ratownika w trakcie wykonywania wentylacji metodą usta-usta, a jej użycie przeciwdziała kontaktowi z płynami ustrojowymi poszkodowanego takimi jak krew i ślina, zapobiegając tym samym przypadkowemu zakażeniu.

5. Jak znaleźć defibrylator AED?

Istnieją aplikacje, które z łatwością pomagają odnaleźć najbliższy defibrylator w okolicy, w dowolnym miejscu świata. Tak m.in. działa aplikacja Staying Alive, która jest darmowa. Dzięki technologii GPS odnajdują nasze położenie oraz urządzenia znajdujące się najbliżej nas. Niestety baza defibrylatorów nie pokrywa się w 100% z rzeczywistością, ponieważ urządzenia są do niej zgłaszane dobrowolnie i nie wszystkie mogą być naniesione na mapę.

6. Czy defibrylacja poszkodowanego z podejrzeniem COVID-19 generuje niebezpieczny aerozol?

Stanowisko ERC w tym temacie jest dość jasne – jest “mało prawdopodobne, aby naklejanie elektrod defibrylacyjnych i sama defibrylacja były procedurami generującymi aerozol”. NIemniej jednak podczas prowadzenia RKO i użycia AED zaleca się używanie środków ochrony indywidualnej, które chronią przed zakażeniem drogą kropelkową.

7. Co to jest PAD?

PAD, czyli Public Access Defibrillation to program zwiększania publicznego dostępu do defibrylacji. Promuje umieszczanie AED w przestrzeni publicznej – w infrastrukturze miejskiej, w sklepach, w miejscach pracy i wypoczynku, tak aby każdy mógł być częścią obywatelskiego systemu ratowania życia. Czas jaki minie od zatrzymania krążenia do pierwszej defibrylacji gra tu główną rolę – im szybciej nastąpi wyładowanie, tym większa szansa, że osoba poszkodowana przeżyje. Wyzwolenie impulsu w ciągu pierwszych minut zatrzymania krążenia może zwiększyć przeżywalność nawet do 75%. Jednocześnie z każdą minutą opóźnienia w dostarczeniu wyładowania, szanse na przeżycie obniżają się o 10-12% oraz o ok. 5% gdy prowadzona jest resuscytacja krążeniowo-oddechowa. Publiczny dostęp do AED ma zwiększać świadomość społeczeństwa, ale jego głównym zadaniem jest umożliwienie przeprowadzenia defibrylacji przez świadków na miejscu zdarzenia, jeszcze przed przyjazdem Zespołu Ratownictwa Medycznego.

Patrycja_Psuj

Autor

Patrycja Psuj

Dusza podróżnika, która nie usiedzi. Walczy dzielnie, aby pogodzić pracę jako product marketing manager, project manager, ratownik medyczny, psycholog oraz wykładowca akademicki. Fanka Gwiezdnych Wojen i Star Treka. W wolnych chwilach bloguje.

Podziel się się wiedzą ze znajomymi

Share on facebook
Facebook
Share on google
Google+
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn

To również może Cię zainteresować:​

Wszystko co chcieliście wiedzieć o maskach ochronnych ale baliście się zapytać.

Wszystko co chcieliście wiedzieć o maskach ochronnych ale baliście się zapytać.

Eksperci ze Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) zalecają racjonalne korzystanie z masek ochronnych. Co ważne, nie zalecaja noszenia masek ochronnych osobom zdrowym. Wynika to głównie z dwóch przyczyn: obawy przed niewłaściwym ich używaniem, a tym samym paradoksalnie większym zagrożeniem zarażeniem wirusem oraz zapobieganiu niepotrzebnego marnowaniu zasobów.

Oznacza to, że maski powinny być stosowane w sytuacji:

  • kontaktu z osobą u której podejrzewa się zakażenie koronawirusem,
  • kontaktu z osobą z łagodnymi objawami choroby,
  • sprawowania opieki nad chorym z podejrzeniem zakażenia koronawirusem.

Rodzaje masek ochronnych

Półmaski ochrony dróg oddechowych – zakrywające usta i nos chronią przed pyłem, dymem i mgłą (aerozolem), ale nie przed parą ani gazem. Składają się z różnych materiałów filtrujących, dlatego też system klasyfikacji zakłada podział na trzy klasy FFP (Filtering Face Piece):

  • FFP1: maski tej klasy są odpowiednie do miejsc pracy, gdzie nie spodziewamy się toksycznych pyłów/aerozoli. Oddychanie w takich miejscach nie doprowadzi do rozwoju chorób, ale może podrażniać drogi oddechowe lub może być odczuwalny przykry zapach. FFP1 filtrują ok 80% cząsteczek znajdujących się w powietrzu. Takie maski są stosowane w przemyśle spożywczym i budowlanym.

  • FFP2: maski tej klasy chronią przed pyłami, które są szkodliwe dla zdrowia, dymem i cząsteczkami aerozolu. Najczęściej stosuje się je w przemyśle metalowym i górnictwie. Pracują w miejscach, gdzie występują substancje szkodliwe, dlatego też są w stanie przechwycić ponad 94% cząsteczek znajdujących się w powietrzu.

  • FFP3: maski tej klasy stosuje się w przemyśle chemicznym, ponieważ stanowią ochronę przed stałymi i płynnymi pyłami, które są szkodliwe dla zdrowia, dymem i cząsteczkami aerozolu. Ta klasa ochrony filtruje cząsteczki substancji rakotwórczych i radioaktywnych oraz chorobotwórcze, takie jak wirusy, bakterie i zarodniki grzybów i stanowią najwyższy stopień ochrony dróg oddechowych wyłapując 99% szkodliwych substancji.

Jak prawidłowo używać maskę ochronną?

  1. UMYJ RĘCE: Przed dotknięciem i założeniem maski umyj dokładnie ręce wodą z mydłem lub środkiem dezynfekującym na bazie alkoholu.

  2. DOPASUJ MASKĘ: Nałóż maskę na twarz, tak aby starannie zasłoniła usta i nos. Załóż gumki lub sznurki za uszy i dokładnie przymocuj maskę tak, żeby szczeliny między twarzą a maską ochronną były jak najmniejsze (dociśnij metalowy element do grzbietu nosa i zasłoń podbródek).

  3. NIE DOTYKAJ maski podczas jej noszenia. Jeśli przypadkiem dotkniesz jej powierzchni natychmiast umyj dokładnie ręce środkiem na bazie alkoholu lub wodą z mydłem.

  4. ZMIENIAJ MASKĘ: Wymień maskę ochronną na nową, kiedy zrobi się wilgotna. Nigdy nie używaj ponownie maski ochronnej jednorazowego użytku.

  5. ZDEJMIJ: Żeby zdjąć maskę, chwyć ją od tyłu za wiązanie (nie dotykaj przedniej powierzchni maski) i delikatnie zdejmij ograniczając ruchy nią. Następnie wyrzuć ją do zamykanego kosza na śmieci. Po wyrzuceniu umyj dokładnie ręce środkiem na bazie alkoholu lub wodą z mydłem.

Podstawowe zasady ochrony

1. Myj często ręce. Używaj ciepłej wody i mydła. Po starannym umyciu i osuszeniu skóry użyj preparatu odkażającego na bazie alkoholu.

2. Unikaj dotykania twarzy – zminimalizuje to ryzyko samozakażenia. Dłonie mają kontakt z wieloma różnymi powierzchniami w ciągu dnia, na których może znajdować się wirus. Jeśli nie umyjesz starannie rąk, a dotkniesz później powierzchni twarzy (np potrzesz oko) możesz przenieść na siebie zakażenie.

3. Podstawowe znaczenie w walce z zakażeniem ma zasłanianie ust i nosa, ponieważ zapobiega rozprzestrzenianiu się bakterii i wirusów. Podczas kichania i kaszlu, zasłaniaj usta i nos zgiętym ramieniem (kichaj w zgięcie łokcia) lub chusteczką, którą następnie wyrzuć natychmiast do zamykanego kosza na śmieci i za każdym razem umyj starannie ręce używając wody i mydła.

Uwaga: Jeśli podczas kaszlu lub kichania zasłaniasz się dłonią, drobnoustroje z powierzchni dłoni możesz przenieść na ludzi i przedmioty (sztućce, klamki, spłuczki, itp).

4. Unikaj bliskiego kontaktu z innymi ludźmi, zwłaszcza tymi, którzy kaszlą, kichają lub mają gorączkę. Ważne jest, aby utrzymywać bezpieczną odległość co najmniej 1 metra od innych. Odradza się przebywanie w skupiskach ludzi, stania w kolejkach, poczekalniach i komunikacji zbiorowej.

5. Jeśli masz łagodne objawy zakażenia układu oddechowego (kaszel), ale nie byłeś w ostatnim czasie za granicą, zachowuj środki ostrożności i odpowiednią higienę, a także pozostań w domu do czasu, aż wyzdrowiejesz. W razie wątpliwości zasięgnij porady u wiarygodnych źródeł: np GIS.

Higiena rąk przede wszystkim

Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) zaleca przede wszystkim regularne, częste, staranne mycie rąk wodą z mydłem przez przynajmniej 30 sekund. Dodatkowym zabezpieczeniem jest stosowanie płynów dezynfekujących na bazie alkoholu (min. 60%). W przypadkach szczególnych maski mogą być uzupełnieniem prewencji zakażeniem koronawirusem.

Dzięki uruchomionej Infolinii Narodowego Funduszu Zdrowia (tel. 800 190 590) przez całą dobę można uzyskać informacje o postępowaniu w sytuacji podejrzenia zakażenia koronawirusem. Można także skorzystać z czatu tekstowego z konsultantem Telefonicznej Informacji Pacjenta oraz tłumaczem języka migowego: https://www.nfz.gov.pl/kontakt/telefoniczna-informacja-pacjenta/

Patrycja_Psuj

Autor

Patrycja Psuj

Dusza podróżnika, która nie usiedzi. Walczy dzielnie, aby pogodzić pracę jako product marketing manager, project manager, ratownik medyczny, psycholog oraz wykładowca akademicki. Fanka Gwiezdnych Wojen i Star Treka. W wolnych chwilach bloguje.

To może Ciebie też zainteresować:​

Odwiedź nasz sklep AEDMAX24.PL

Choroby zakaźne u dzieci

Choroby zakaźne u dzieci

Choroby zakaźne nazywane są chorobami wieku dziecięcego ponieważ większośc z nich przechodzimy najczęściej w dzieciństwie. Istnieje możliwość zmniejszenia skutków choroby zakaźnej, poprzez zaszczepienie, które spowoduje jej lżejsze przejście, zmniejszy szanse na wystąpienie powikłań lub całkowicie pozwoli ich uniknąć.

Choroby wieku dziecięcego

Do najczęstszych chorób wieku dziecięcego należą:
    • Zapalenie gardła, które często związane jest z inną chorobą wirusową lub bakteryjną. Najczęściej chorujemy w chłodne miesiące – jesienią i zimą, nawet kilka lub kilkanaście razy w roku. Objawami zapalenia gardła jest jego ból, gorączka, mniejszy apetyt. Leczenie zależy od jego przyczyny, jeżeli jest bakteryjna może wymagać wprowadzenia antybiotyku.
    • Objawy zapalenia oskrzeli mogą na początku przypominać objawy infekcji. Główne dolegliwości to: katar/podrażnione gardło, ból głowy, kaszel, gorączka. Leczenie zapalenia oskrzeli jest objawowe.
    • Zapalenie płuc może być wywołane bakteriami lub wirusami. Objawy zapalenia płuc są związane z jego przyczyną, od niej zależy także wybrany sposób leczenia. Wirusowe zapalenia płuc będzie się objawiało np suchym kaszlem, bólami w klatce piersiowej, osłabieniem. Bakteryjnemu zapaleniu płuc towarzyszy natomiast wysoka gorączka oraz kaszel.
    • Do zapalenia ucha często towarzyszy katarowi, dlatego profilaktyka polega na jego unikaniu. Leczenie najczęściej opiera się na podawaniu antybiotyku. Objawy zapalenia ucha: ból, gorączka, niedosłuch, brak apetytu, rozdrażnienie.

    • Ostre bakteryjne zapalenie gardła i migdałków, czyli angina ropna objawia się silnym bólem gardła, zabarwieniem błony śluzowej gardła, ropnym wysięk i wysoką gorączką. Leczenie wymaga zastosowania antybiotyku.

    • Wywoływana wirusami choroba bostońska (choroba stóp, dłoni i ust) objawia się wypryskami (utrzymującymi się do 10 dni) na stopach, dłoniach i w obrębie jamy ustnej, wysoką gorączka do 39 st. Leczenie choroby bostońskiej jest objawowe.

Wzmacnianie odporności dziecka

Często podczas poszukiwania przyczyn częstych infekcji u dzieci, rodzice zapominają o podstawowych przyczynach: niedoborze snu (u nastolatków), nieprawidłowej diecie, małej ilości ruchu lub narażeniu na dym tytoniowy (40% dzieci w Polsce należy do grupy biernych palaczy). Po wyeliminowaniu powyższych czynników, jeżeli dziecko ciągle choruje warto wesprzeć jego odporność dostępnymi sposobami. Pediatrzy polecają stosowanie szczepień ochronnych, kuracje lekami będącymi wyciągiem z bakterii dostępnymi na receptę o udowodnionych naukowo właściwościach immunostymulujących.

Problem nawracających zachorowań związanych jest z ich sezonowością, oraz wynika z częstych kontaktów z rówieśnikami np w przedszkolu – można wtedy mówić o dojrzewaniu układu odpornościowego dziecka. Na szczęście większość chorób mija łagodnie i samoistnie ustępuje.

Wpływ zdrowej diety

Aby wspierać naturalne bariery ochronne dziecka oraz aby ustrzec je przed zachorowaniami powinniśmy pamiętać o diecie opartej na zdrowych produktach spożywczych. Ważne jest, aby unikać produktów obciążających organizm dziecka, powodując jego większą podatność na choroby:

    • wysoko przetworzonych produktów zawierających ulepszacze – chipsów, gotowych deserów (kisiele, budynie), jogurtów z dużą ilością cukru,
    • nadmiernej ilości cukru – słodyczy, słodkich napojów,
    • nadmiernej ilości produktów zbożowych,
    • produktów smażonych,

    • fast-foodów,

    • picia mleka i spożywania nadmiernej ilości produktów mlecznych, zwłaszcza słodzonych.

Choroby zakaźne wieku dziecięcego

Choroby zakaźne najczęściej są przenoszone drogą kropelkową i ich początkowe objawy przypominają przeziębienie. Dodatkowe objawy mogą nas nakierować na właściwą diagnozę – a właściwie jej podejrzenie, ponieważ zawsze powinniśmy skonsultować się z lekarzem pediatrą w celu rzetelnego zbadania i zdiagnozowania małego pacjenta.
  • Krztusiec (inaczej znany jako koklusz) objawia się kaszlem prowadzącym nawet do duszności, zaczerwienieniem twarzy. U małych dzieci zamiast kaszlu może pojawić się niebezpieczny bezdech a nawet duszności). Aby wyleczyć krztusiec trzeba wdrożyć antybiotykoterapię.

  • Ospa wietrzna to charakterystyczna choroba wirusowa, objawiająca się gorączką i stopniowo pojawiającymi się na skórze zmianami (różowe plamki, grudki z pęcherzykami wypełnionymi surowiczym płynem). Bardzo ważne w leczeniu ospy opiera się na łagodzeniu swędzenia. Szkarlatyna (dawniej znana jako płonica) to choroba bakteryjną, której charakterystyczymi objawami są: malinowy język, kłująca wysypka, ból gardła, wysoka gorączka, zaczerwienione migdałki i pokryty białym nalotem język. Leczenie szkarlatyny polega na obniżaniu gorączki oraz podawaniu antybiotyków.

  • Wirusowa różyczka objawia się powiększonymi węzłami chłonnymi oraz drobną, czerwoną wysypką, która znika po kilku dniach. W przypadku różyczki u dzieci stosuje się leczenie objawowe. Różyczka może powodować groźne powikłania, szczególnie u osób dorosłych. Mężczyznom z powodu różyczki grozi zapalenie jąder, a kobiety w ciąży narażone są na zakażenie płodu, poronienie lub wady rozwojowe dziecka.

  • Rotawirus wywołuje gorączkę, gwałtowną biegunkę i męczące wymioty. Jest groźny szczególnie dla małych dzieci, ponieważ bardzo szybko może doprowadzić do odwodnienia. Konieczna jest wizyta u lekarza, który decyduje, czy dziecko powinno trafić do szpitala.

  • Świnka (czyli nagminne zapalenie przyusznic) jest wywołana wirusami. Opuchlizna ślinianek przyusznych, trudności z przełykaniem, osłabienie i ból głowy to główne objawy choroby. Leczenie – objawowe.

  • Rumień zakaźny objawia się stanem podgorączkowym lub gorączką i wysypką występującą głównie na twarzy. Leczenie rumienia jest objawowe.

Zmiana sposobu leczenia chorób zakaźnych

Wraz z rozwojem medycyny i farmakoterapii, zmieniają się procedury i standardy leczenia chorób. Dzięki rozwojowi technologii diagnoza medyczna jest szybsza i bardziej trafna, pojawiają się także nowe leki, które można podawać pacjentom – nawet tym najmniejszym. Niestety istnieje także realne zagrożenie związane z łatwym dostępem do leków w sklepach i aptekach oraz dostępem do informacji znajdujących się w internecie – nie zawsze będących prawdziwymi. Doprowadza to do nadużywania leków dostępnych bez recepty, które mogą wywoływać różne działania niepożądane. Dodatkowo zbyt częste stosowanie antybiotykoterapii w leczeniu zakażeń sprzyja powstawaniu szczepów opornych na antybiotyki i pojawianiu się zmutowanych rodzajów bakterii.

Rozwaga i konsultacja z lekarzem

Biorąc pod uwagę łagodny przebieg większości chorób oraz koncentrowanie się na zwalczaniu ich objawów warto rozsądnie zażywać i podawać leki – szczególnie dzieciom. Odradza się “samoleczenie” i stosowanie terapii, które są dostępne w internecie. W razie uciążliwych lub niepokojących dolegliwości powinniśmy skonsultować się z lekarzem pediatrą.

Patrycja_Psuj

Autor

Patrycja Psuj

Dusza podróżnika, która nie usiedzi. Walczy dzielnie, aby pogodzić pracę jako product marketing manager, project manager, ratownik medyczny, psycholog oraz wykładowca akademicki. Fanka Gwiezdnych Wojen i Star Treka. W wolnych chwilach bloguje.

To może Ciebie też zainteresować:​

Odwiedź nasz sklep AEDMAX24.PL

Nowości w ofercie produktów Laerdal 2020

Nowości w ofercie produktów Laerdal 2020

2020 rok jest rokiem innowacji w firmie Laerdal. Naukowcy wprowadzili nowe produkty, a kilka z istniejących i dobrze już wszystkim znanych zostało ulepszonych. Najnowsze propozycje Laerdal to wciąż produkty służące głównie nauce poprawnej resuscytacji krążeniowo-oddechowej zarówno u dorosłych, jak i u dzieci i niemowląt. Na naukę RKO u dzieci postawiony został ratowniczy akcent za sprawą udoskonalonego niemowlęcego fantomu – Little Baby QCPR. Jeżeli planujecie zakup nowego sprzętu szkoleniowego, chcecie go odświeżyć lub zaktualizować – przeczytajcie nasze zestawienie, w którym porównujemy najnowsze fantomy Laerdal z ich wcześniejszymi wersjami.

Nowe dziecko Laerdal

Technologia idzie do przodu a z nią na szczęście coraz doskonalsze fantomy do nauki RKO, w tym także RKO u niemowląt. Nowa propozycja Laerdal – Little Baby QCPR pozwala na bieżącą i obiektywną weryfikację poprawności wykonywanego RKO dzięki zastosowaniu technologii QCPR. Fantom niemowlęcia Little Baby QCPR jest udoskonaloną i bardziej zaawansowaną wersją podstawowego fantomu Baby Anne: pełny tułów posiadający zaznaczone punkty anatomiczne, bardziej realistycznie unosząca się klatka piersiowa oraz naturalnie poruszające się kończyny (np. opadające jak u nieprzytomnego dziecka) oraz większy ciężar odpowiadający wadze 3 miesięcznego niemowlęcia sprawiają, że jest on niezwykle sugestywnym narzędziem do nauki pierwszej pomocy dla rodziców i opiekunów niemowląt.

little-baby-QCPR

Fantom wciąż umożliwia naukę udzielania pierwszej pomocy w przypadku zakrztuszenia, jednak co ciekawe – przy prawidłowym usunięciu ciała obcego z dróg oddechowych Little Baby QCPR zapłacze!

Ten realistyczny i przystępny cenowo fantom pediatryczny zapewnia obiektywne informacje zwrotne przez cały czas prowadzonych działań ratunkowych. Wykorzystując rywalizację w procesie uczenia Little Baby QCPR znacząco poprawia jakość szkolenia i zaangażowanie jego uczestników.

Zmiany w “rodzinie”

Podstawowy zestaw “rodziny” fantomów Laerdal dawniej znany pod nazwą Little Family został udoskonalony dwoma fantomami z technologią QCPR i jest dostępny pod nazwą Little Family Pack. To jednak nie koniec udoskonaleń – Laerdal stworzył jeszcze jedną wersję rodzinną, tym razem wzbogacając każdego fantoma z zestawu o technologię QCPR. Najbardziej zaawansowany zestaw znajdziecie pod nazwą Little Family QCPR i o niej też rozpisujemy się poniżej.

Little Family QCPR to wygodny zestaw wiernie odtworzonych manekinów w trzech grupach wiekowych: niemowlęcia, dziecka i osoby dorosłej przeznaczony do treningu resuscytacji krążeniowo-oddechowej. W tym zestawie wszystkie fantomy zostały wzbogacone o technologię QCPR umożliwiającą kontrolę jakości wykonywanych uciśnięć i wdechów. Możliwość podglądu wyników na bieżąco na dowolnym urządzeniu mobilnym pomaga instruktorom udoskonalić jakość wykonywanego RKO. Znajdująca się w darmowej aplikacji opcja rywalizacji zwiększa zaangażowanie uczestników i pozwala utrwalić umiejętności. Zestaw standardowo zawiera maty do ćwiczeń oraz zapakowany jest do poręcznej torby na kółkach ułatwiającej transport i przechowywanie fantomów.

Podsumowując – w Little Family Pack znajdziemy obecnie:
– Little Anne QCPR
– Little Junior QCPR
– Baby Anne – fantom niemowlęcy w podstawowej wersji bez modułu QCPR

W najnowszej “rodzince” wszyscy jej członkowie znajdują się w udoskonalonej wersji QCPR:
– Little Anne QCPR
– Little Junior QCPR
– Little Baby QCPR

Laerdal_qcpr
little-family-QCPR

Wielopaki

Słuchając potrzeb instruktorów, z którymi współpracujemy i umożliwiliśmy w tym roku hurtowe zakupy fantomów. W ten sposób pomagamy w prowadzeniu ćwiczeń dla większej ilości osób w tym samym czasie. Do oferty zostały wprowadzone poniższe zestawy:
– Little Anne QCPR 4-pack 
– Little Junior QCPR 4-pack
– Little Baby QCPR 4-pack

Niezbędne akcesoria

Ofertę uzupełnia kilka dodatkowych pozycji, mających na celu przedłużyć świetność naszych fantomów. Dostępne są części zastępcze do najbardziej zużywalnych fragmentów fantomów: części twarzowe Little Anne (pasujące do Little Anne QCPR) oraz części twarzowe Little Junior (także pasujące do jego QCPRowego odpowiednika). Warto pamiętać, że wymienna skóra twarzy jest łatwa do ściągnięcia oraz założenia, można ją bez problemu umyć i zdezynfekować, aby fantom mógł być bezpiecznym narzędziem dydaktycznym dla wielu kursantów.

Jednak na tym nie koniec – w ofercie znajdziemy także wielorazowe drogi oddechowe do Little Anne, których regularna wymiana pozwala na bieżącą kontrolę stanu dróg oddechowych i zapobieganie namnażaniu się bakterii wewnątrz oraz utrzymaniem fantoma w doskonałym stanie.

Skillguide - mały pomocnik instruktora

Bardzo ciekawą pozycją, polecaną wszystkim instruktorom, którzy posiadają fantomy w wersji QCPR jest mały i przenośny panel – SkillGuide. Panel rozszerza możliwość kontroli i doskonalenia umiejętności w zakresie RKO. Skillguide współpracuje z fantomami: Resusci Anne z QCPR, Resusci Baby z QCPR oraz Little Anne QCPR dając instruktorom przystępną cenowo możliwość zapewnienia uczestnikom rzetelnej informacji zwrotnej na temat wykonywanego RKO. Panel pracuje w 3 różnych trybach, dając feedback w czasie rzeczywistym, pracując bez feedbacku oraz przedstawiając podsumowanie treningu.

SkillGuide w czasie rzeczywistym informuje nas o:
– tempie uciśnięć klatki piersiowej,
– głębokości uciśnięć klatki piersiowej,
– właściwej relaksacji klatki piersiowej,
– poprawności wdechów ratowniczych,
– poprawności ułożenia rąk (dla Resusci Baby QCPR i Resusci Anne QCPR).

Laerdal_Skillguide

Jak zaktualizować podstawową Little Anne?

Jeżeli jesteśmy szczęśliwymi posiadaczami podstawowych wersji fantomów Little Anne bądź Little Junior a chcielibyśmy otrzymywać informację zwrotną w wykonywanym RKO – nic prostszego! Wystarczy dokupić adapter (do samodzielnego montażu) Laerdal Little Anne QCPR lub Little Junior Upgrade Kit, aby nasze fantomy służyły o wiele bardziej efektywnie.

Laerdal-Little-Anne-QCPR-Upgrade-Kit

Dodatkowo aby nowo zakupiony fantom Laerdal był kompatybilny z defibrylatorem szkoleniowym firmy Philips – wystarczy dać nam znać! Dzięki zainstalowaniu modułu współpracującego z AED, w profesjonalny sposób można rozszerzyć scenariusz szkoleniowy o elementy inteligentnej (niewymuszanej) defibrylacji. Dzięki temu modułowi defibrylator Philips podłączony do fantoma zachowuje się jak po podłączeniu do skóry pacjenta i samoistnie zaleca prowadzenie akcji defibrylacyjnej – bez konieczności kupowania dodatkowych fantomów.

Linki do bezpłatnej aplikacji

Patrycja_Psuj

Autor

Patrycja Psuj

Dusza podróżnika, która nie usiedzi. Walczy dzielnie, aby pogodzić pracę jako product marketing manager, project manager, ratownik medyczny, psycholog oraz wykładowca akademicki. Fanka Gwiezdnych Wojen i Star Treka. W wolnych chwilach bloguje.

Podziel się się wiedzą ze znajomymi

Share on facebook
Facebook
Share on google
Google+
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn

To również może Cię zainteresować:​

NZK – wszystko, co chcielibyście wiedzieć o nagłym zatrzymaniu krążenia.

NZK - wszystko, co chcielibyście wiedzieć o nagłym zatrzymaniu krążenia, ale baliście się zapytać.

W dzisiejszych czasach o wiele łatwiej jest dbać o zdrowie i bezpieczeństwo niż jeszcze kilkanaście lat temu – tworzymy programy prewencyjne, bierzemy udział w badaniach profilaktycznych, instalujemy sprzęt ratujący życie, uczymy się udzielać pierwszej pomocy. Ale mimo tego, ciągle nie wszyscy wiedzą czym jest Nagłe Zatrzymanie Krążenia, często kryjące się w artykułach i broszurach medycznych pod tajemniczym skrótem: NZK. Czym właściwie jest NZK, jak się objawia i co powinniśmy zrobić, gdy jesteśmy jego świadkami opisujemy w poniższym tekście.

NZK

Wyobraźmy sobie sześćdziesięcioletniego mężczyznę robiącego zakupy w osiedlowym sklepie. W pewnym momencie mężczyzna osuwa się na ziemię – traci przytomność. Na szczęście na miejscu znajdują się osoby, które natychmiast reagują i sprawdzają, czy mężczyzna oddycha. Niestety podczas 10 sekundowej kontroli oddechu nie zauważają żadnej reakcji (nie słyszą, nie czują ani nie widzą żeby klatka piersiowa poszkodowanego się unosiła) – mężczyzna nie oddycha. Od razu wzywają Zespół Ratownictwa Medycznego dzwoniąc pod nr 112 oraz rozpoczynają resuscytację krążeniowo-oddechową (zaczynają uciskać klatkę piersiową poszkodowanego). Na szczęście w sklepie jest zainstalowany defibrylator AED, którego natychmiastowe użycie może zwiększyć szanse przeżycia mężczyzny nawet do 70%. Po przyklejeniu elektrod defibrylator zbadał poszkodowanego oraz zadecydował o konieczności przeprowadzenia defibrylacji. Świadkowie zdarzenia instruowani przez urządzenie kontynuowali resuscytację aż do przyjazdu zespołu ratownictwa medycznego. Pacjentowi po kilkunastu minutach wróciły funkcje życiowe! Czego byliśmy świadkami i dlaczego tak ważna była szybka i prawidłowa reakcja świadków zdarzenia?

Nagłe zatrzymanie krążenia (tajemnicze “NZK”) oznacza zatrzymanie mechanicznej czynności serca, cechujące się:

– brakiem reakcji poszkodowanej osoby na bodźce,
– brakiem wyczuwalnego tętna (którego nie badamy podczas akcji ratunkowej, ponieważ skupiamy się na ocenie oddechu),
– bezdechem lub oddechem agonalnym.

NZK zawsze jest efektem wyłączenia funkcji jednego z trzech układów: oddechowego, krążenia lub ośrodkowego układu nerwowego. Jeżeli jeden z nich przestanie pracować, pozostałe nie dadzą rady same utrzymywać organizmu przy życiu. W udzielaniu pierwszej pomocy w takim przypadku najważniejsze jest podtrzymywanie krążenia krwi i zapewnienie jej natlenowanie (dlatego uciskamy klatkę piersiową i podajemy oddechy ratownicze). Przeprowadzenie defibrylacji w ciągu 3–5 minut od utraty przytomności może skutkować przeżywalnością nawet do 70% – a przecież o to nam właśnie chodzi – o zwiększanie szans na przeżycie! Podkreślmy, że poszkodowany, który jest nieprzytomny i nie oddycha prawidłowo wymaga natychmiastowego rozpoczęcia resuscytacji krążeniowo-oddechowej (RKO) obejmującej uciśnięcia klatki piersiowej i jeśli potrafimy – podawania oddechów ratowniczych.

RKO czyli resuscytacja krążeniowo-oddechowa

Wysokiej jakości resuscytacja krążeniowo-oddechowa pozostaje najistotniejszym elementem wpływającym na poprawę przeżywalności. Uciśnięcia klatki piersiowej powinny być głębokie na przynajmniej 5 cm, lecz nie głębsze niż 6 cm, a częstość uciśnięć klatki piersiowej powinna wynosić 100–120/min. Po każdym uciśnięciu należy pozwolić klatce piersiowej powrócić do wyjściowego kształtu, a każdy podawany oddech ratowniczy ma trwać około 1 sekundę (aż do widocznego uniesienia się klatki piersiowej).

Stosunek uciśnięć klatki piersiowej do wentylacji wynosi niezmiennie 30:2 (30 uciśnięć klatki piersiowej na zmianę z 2 oddechami ratowniczymi).

Możliwość użycia defibrylatora AED w sytuacji zatrzymania krążenia istotnie zwiększa przeżywalność. Wiele badań wskazuje wczesną defibrylację jako kluczowy element w pierwszej pomocy u poszkodowanych z NZK. Dlatego tak ważne jest, aby dostęp do defibrylatorów AED był coraz łatwiejszy a urządzeń przybywało w każdym miejscu na świecie.

Istotność wczesnej defibrylacji

W trakcie nagłego zatrzymania krążenia, dochodzi do niedokrwienia mózgu, co może skutkować wystąpieniem przejściowych lub trwałych zaburzeń neurologicznych. Po ok. 2 minutach zatrzymania krążenia stężenie tlenu w tkankach mózgu spada do zera a czas reakcji zespołu ratownictwa medycznego może wynosić nawet ponad 10 minut, dlatego tak ważna jest szybka i prawidłowa reakcja świadków zdarzenia. Przywrócenie krążenia, poprzez resuscytację krążeniowo-oddechową zatrzymuje proces umierania układu neurologicznego, lecz nie zawsze przywraca pracę pozostałych układów. Możliwość użycia defibrylatora AED zwiększa szansę na przywrócenie krążenia a tym samym przeżycia poszkodowanego. Podanie impulsu elektrycznego “resetuje” chaotyczną pracę serca poprzez przepuszczenie przez mięsień sercowy wyładowania elektrycznego o dużej energii.

Niestety z każdą minutą zwłoki w wykonaniu defibrylacji szanse przeżycia spadają o ok 10%.

Dzięki rosnącej świadomości społecznej i dużemu wzrostowi kompetencji świadków zdarzenia możliwe jest ciągłe zwiększanie przeżywalności poszkodowanych z NZK. Kluczowe znaczenie mają: umiejętność rozpoznania nagłego zatrzymania krążenia, oraz postępowania na miejscu zdarzenia (szybkie podjęcie czynności resuscytacyjnych) oraz dostęp do defibrylatorów AED.

7. Co to jest PAD?

PAD, czyli Public Access Defibrillation to program zwiększania publicznego dostępu do defibrylacji. Promuje umieszczanie AED w przestrzeni publicznej – w infrastrukturze miejskiej, w sklepach, w miejscach pracy i wypoczynku, tak aby każdy mógł być częścią obywatelskiego systemu ratowania życia. Czas jaki minie od zatrzymania krążenia do pierwszej defibrylacji gra tu główną rolę – im szybciej nastąpi wyładowanie, tym większa szansa, że osoba poszkodowana przeżyje. Wyzwolenie impulsu w ciągu pierwszych minut zatrzymania krążenia może zwiększyć przeżywalność nawet do 75%. Jednocześnie z każdą minutą opóźnienia w dostarczeniu wyładowania, szanse na przeżycie obniżają się o 10-12% oraz o ok. 5% gdy prowadzona jest resuscytacja krążeniowo-oddechowa. Publiczny dostęp do AED ma zwiększać świadomość społeczeństwa, ale jego głównym zadaniem jest umożliwienie przeprowadzenia defibrylacji przez świadków na miejscu zdarzenia, jeszcze przed przyjazdem Zespołu Ratownictwa Medycznego.

Patrycja_Psuj

Autor

Patrycja Psuj

Dusza podróżnika, która nie usiedzi. Walczy dzielnie, aby pogodzić pracę jako product marketing manager, project manager, ratownik medyczny, psycholog oraz wykładowca akademicki. Fanka Gwiezdnych Wojen i Star Treka. W wolnych chwilach bloguje.

Podziel się się wiedzą ze znajomymi

Share on facebook
Facebook
Share on google
Google+
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn

To również może Cię zainteresować:​

Bez paniki – to tylko krwotok z nosa!

Bez paniki - to tylko krwotok z nosa!

Krwotok z nosa zdarza się bardzo często i niejednokrotnie nie jest wynikiem urazu. Może wystąpić u osoby w każdym wieku. Udzielanie pomocy w sytuacji krwotoku z nosa nie jest trudne – ważne aby zapamiętać kilka ważnych informacji, które pozwolą skutecznie pomóc w takiej sytuacji.

krwotok_z_nosa

Przyczyny krwotoków z nosa

Najczęstsze przyczyny krwotoku z nosa nie są niebezpieczne dla życia chorego, ponieważ lokalizacja krwotoków znajduje się w przedniej części jamy nosowej. Krwotoki wynikają głównie z podrażnienia błony śluzowej nosa (np. w przebiegu chorób), obecnością ciał obcych w nosie, bądź urazów twarzy (uderzenia, upadki, pobicia). Do poważniejszych przyczyn zalicza się obecność różnych schorzeń, np.: zmian naczyniowych, zaburzeń krzepliwości krwi, nowotworów.

Głowa w dół!

Jednym z najczęstszych błędów popełnianych podczas udzielania pomocy w przypadku krwotoku z nosa jest polecenie odchylenia głowy poszkodowanego do tyłu. Takie postępowanie może pogorszyć stan poszkodowanego, ponieważ spowoduje spływanie krwi do gardła, wywołując nudności, wymioty a nawet doprowadzić do trudności w oddychaniu.

Należy polecić poszkodowanemu przyjęcie pozycji siedzącej i lekkie pochylenie głowy do przodu. Poszkodowany w takiej pozycji powinien uciskać skrzydełka nosa palcem wskazującym i kciukiem przez kilka minut. Jeżeli poszkodowany ma niedrożny nos – znajdują się w nim skrzepy krwi, bądź katar – należy najpierw polecić oczyszczenie go poprzez wydmuchanie a następnie rozpocząć tamowanie. W przypadku kiedy pomagamy poszkodowanemu w tamowaniu zaleca się stosowanie środków ochrony osobistej: ubranie rękawiczek ochronnych i w razie potrzeby także okularów.

Utrata przytomności

W przypadku utraty przytomności poszkodowanego w przebiegu krwotoku z nosa należy go ułożyć w pozycji bezpiecznej (dawniej nazywanej boczną ustaloną), po uprzednim upewnieniu się, że poszkodowany oddycha prawidłowo.

Postępowanie w krwotoku z nosa:

  • Uciśnij nozdrza z obu stron, gdy osoba w pozycji siedzącej pochyla się do przodu.

  • Utrzymuj stały ucisk nozdrzy z obu stron, aż do zatrzymania krwawienia.

  • Jeśli krwawienie nie ustaje, wzmocnij ucisk.

  • Wezwij pomoc, dzwoniąc pod nr 112, jeśli: – nie możesz powstrzymać krwawienia w ciągu 15 minut, – krwawienie jest obfite, – krwawiący ma kłopoty z oddychaniem.

Kiedy skonsultować się z laryngologiem?

Zaleca się konsultację u laryngologa, jeśli w ciągu ostatniego miesiąca poszkodowany przeszedł miał zabieg laryngologiczny (np. operacja przegrody nosa lub zatok, plastyka nosa) lub doznał urazu obejmującego głowę. Warto zasięgnąć porady lekarskiej, gdy poszkodowany:

  • przyjmuje leki przeciwkrzepliwe,

  • ma wysokie ciśnienie tętnicze lub choruje na nadciśnienie tętnicze,

  • epizody krwawień powtarzają się,

  • ma stwierdzono chorobę krwi związaną z zaburzeniami krzepnięcia,

  • choruje na chorobę nowotworową,

  • krwawienie nie ustąpiło w ciągu 20 minut.
Patrycja_Psuj

Autor

Patrycja Psuj

Dusza podróżnika, która nie usiedzi. Walczy dzielnie, aby pogodzić pracę jako product marketing manager, project manager, ratownik medyczny, psycholog oraz wykładowca akademicki. Fanka Gwiezdnych Wojen i Star Treka. W wolnych chwilach bloguje.

Podziel się się wiedzą ze znajomymi

Share on facebook
Facebook
Share on google
Google+
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn

To również może Cię zainteresować:​

aedmax_maszynka_rko

Spocony, owłosiony i w ciąży – fakty i mity na temat AED

Spocony, owłosiony i w ciąży - fakty i mity na temat AED

Użycie defibrylatora AED jest bardzo proste. Nie wymaga ukończenia specjalistycznych kursów lub wielogodzinnych treningów – najczęściej wystarczy prosty instruktaż i każdy łapie w lot jak intuicyjne jest to urządzenie. Zdarza się jednak, że spotykamy się z kilkoma pytaniami, które powtarzają się podczas (prawie) każdego szkolenia. Poniżej rozwiewamy najczęściej pojawiające się wątpliwości na temat użycia defibrylatorów AED!

Staniki w dół!

Podczas używania defibrylatora AED zaleca się odsłonięcie klatki piersiowej poszkodowanego. Robi się to z kilku przyczyn, najważniejszą z nich jest umożliwienie przyklejenia elektrod od defibrylatora. Obecny na klatce piersiowej stanik zasłania także skórę, nie pozwalając ocenić, czy np poszkodowana nie ma ran w miejscach zalecanych do przyklejenia elektrod. Nie przejmujmy się tym, że osoba poszkodowana jest rozebrana a piersi wystawione na widok publiczny – najważniejsze jest, aby udzielić jej niezbędnej pomocy. Do zestawów z defibrylatorem AED dołączone są nożyczki, które usprawnią proces pozbywania się ubrania z klatki piersiowej poszkodowanego

Ratunkowa depilacja!

Zdarzyć się może, że przed użyciem defibrylatora trzeba będzie wykonać ekspresowy zabieg pielęgnacyjny. W przypadku bardzo owłosionej klatki piersiowej poszkodowanego, może okazać się konieczne zgolenie owłosienia z miejsca, w którym zaleca się przyklejenie elektrody. Bardzo ważne jest, aby elektrody przylegały szczelnie do skóry. Do zestawów z defibrylatorami AED są dołączane akcesoria ułatwiające przygotowanie poszkodowanego do defibrylacji, wśród nich znajduje się także golarka, dzięki której uporamy się z gęstym owłosieniem w miejscu planowanego przyklejenia elektrody. Kilka sekund naszej pracy przed włączeniem defibrylatora poprawi dokładność działania urządzenia.

aedmax_maszynka_rko

A cóż, że z rozrusznikiem?

Zdarza nam się usłyszeć na szkolenie pytanie dotyczące użycia defibrylatora AED u poszkodowanego, który ma wszczepiony rozrusznik (stymulator) pracy serca. Rozwiewamy wszystkie wątpliwości: jeżeli poszkodowany jest nieprzytomny i nie oddycha, to najprawdopodobniej jego stymulator przestał prawidłowo działać i musimy podjąć się udzielenia pomocy! Rozrusznik nie zakłóci ani nie wpłynie na pracę defibrylatora AED i możemy go użyć bez obaw.

Leży w kałuży i nie oddycha!

Jak bumerang wraca temat defibrylacji poszkodowanego, który jest mokry, albo leży w wodzie. Jeżeli poszkodowany został znaleziony w kałuży – postarajmy się go przenieść. Taka sama zasada dotyczy mokrego piasku, wyciągnięcia z basenu, wanny itp. Żeby uspokoić wszystkich niepewnych o kontakt prądu z wodą, uspokajamy: defibrylacja wykonywana na mokrym podłożu może być mniej skuteczna, ale nie stwarza zagrożenia dla życia i zdrowia ratownika ani poszkodowanego! Pamiętajmy jednak o wytarciu klatki poszkodowanego w celu dobrego i dokładnego przyklejenia elektrod.

Czy można ciężarną?

A można. Powiedzielibyśmy, że nawet trzeba, bo ratujemy przecież dwie osoby (a jeżeli ciąża bliźniacza, to nawet trzy) na raz! Ciąża nie jest przeciwskazaniem do wykonania defibrylacji. Pamiętajmy, że zatrzymanie akcji serca mamy spowoduje także zatrzymanie krążenia u dziecka.

Kolczyk w sutku!

Jeżeli nasz poszkodowany ma łańcuszki, kolczyki lub inne ozdoby wykonane z metalu, ważne jest aby nie naklejać elektrod bezpośrednio na nie. Nie ma przymusu ściągania biżuterii przed wykonywaniem defibrylacji z użyciem AED.

Mamy nadzieję, że rozwialiśmy większość wątpliwości oraz uspokoiliśmy wszystkich zaniepokojonych. W razie jakichkolwiek pytań – piszcie, odpowiemy!

Patrycja_Psuj

Autor

Patrycja Psuj

Dusza podróżnika, która nie usiedzi. Walczy dzielnie, aby pogodzić pracę jako product marketing manager, project manager, ratownik medyczny, psycholog oraz wykładowca akademicki. Fanka Gwiezdnych Wojen i Star Treka. W wolnych chwilach bloguje.

Podziel się się wiedzą ze znajomymi

Share on facebook
Facebook
Share on google
Google+
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn

To również może Cię zainteresować:​

Szkolenia z pierwszej pomocy

Szkolenia z pierwszej pomocy

Szkolenia AEDMAX prowadzą najwyższej klasy specjaliści i praktycy w zakresie pierwszej pomocy wykorzystujący najwyższej jakości sprzęt szkoleniowy. Nasi instruktorzy posiadają aktualną wiedzą oraz wieloletnie doświadczenie w nauczaniu pierwszej pomocy. Gwarantujemy tym samym najwyższą jakość usługi.I kolejne. I kolejne.

Dla każdego

W ofercie szkoleniowej AEDMAX znajdują się różne warianty szkoleń, istnieje także możliwość stworzenia szkolenia “szytego na miarę” dopasowanego do potrzeb. Niezależnie od wybranej opcji szkolenia maksymalna rekomendowana ilość osób uczestniczących w szkoleniu wynosi 12 osób. Wieloletnie doświadczenie pokazuje, że taka ilość uczestników pozwoli na przeprowadzenie szkolenia w najbardziej efektywny sposób.

ul. Emaliowa 28E,

02-295 Warszawa

tel: +48 660 860 112

AEDMAX.PL Sp. z o.o. , ul. Emaliowa 28 E, 02-295 Warszawa, wpisana do KRS pod numerem 0000723876 przez Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy w Warszawie, XIII Wydział Gospodarczy.

NIP: 5223118942, REGON: 369793658. Wysokość kapitału zakładowego: 5.000 złotych.



Dołącz do programu

Pobierz przykładowy wniosek

Wypełnij dane a otrzymasz dodatkowo poradnik