Webinarium no 1 Udzielanie pierwszej pomocy w czasach koronawirusa

Webinarium no. 1
Udzielanie pierwszej pomocy w czasach koronawirusa

Na świecie codziennie wydarza się wiele rzeczy, których fenomenu nie jesteśmy w stanie zrozumieć. Dokładnie tak było z ogromnym zainteresowaniem naszym pierwszym webinarem. Przerosło ono nasze najśmielsze oczekiwania – za co bardzo Wam dziękujemy. Po prawie dwóch i pół godziny sami byliśmy zaskoczeni wciąż bardzo wysoką frekwencją, która wykluczyła obecność jedynie członków rodziny i pozostałej części zespołu AEDMAX.PL. Tak nas to zmobilizowało do działania, że właśnie szykujemy dla Was kolejne webinarium.
I kolejne. I kolejne.

Ale na razie podsumujmy pierwsze spotkanie online, na wypadek gdyby ktoś ciągle szukał odpowiedzi na zadane podczas jego trwania pytania. 

1. Jak udzielić pierwszej pomocy osobie z podejrzeniem koronawirusa?

Kierując się najnowszymi wytycznymi ERC z 24.04.2020 powinniśmy:

    • Rozpoznać zatrzymanie krążenia, jeśli poszkodowany jest nieprzytomny i nie oddycha prawidłowo.
    • Ocenę przytomności wykonujemy poprzez potrząśnięcie poszkodowanym i zawołanie. Oceniając oddech obserwujemy klatkę piersiową i brzuch poszukując ruchów świadczących o prawidłowym oddechu. Aby zminimalizować ryzyko infekcji, nie udrażniaj dróg oddechowych i nie umieszczaj swojej twarzy przy ustach / nosie poszkodowanego.
    • Zadzwoń po pogotowie ratunkowe, jeśli poszkodowany nie reaguje i nie oddycha normalnie
    • W przypadku resuscytacji prowadzonej przez jednego ratownika, w celu komunikowania się z Centrum Powiadamiania Ratunkowego podczas resuscytacji, jeśli to możliwe użyj telefonu z zestawem głośnomówiącym uwalniając ręce.
    • Osoby udzielające pomocy powinny rozważyć zasłonięcie ust poszkodowanego szmatką lub ręcznikiem przed rozpoczęciem uciskania klatki piersiowej i defibrylacją z użyciem automatycznego defibrylatora zewnętrznego (AED). Może to zmniejszyć ryzyko rozprzestrzeniania się wirusa w powietrzu podczas uciśnięć klatki piersiowej.
    • Osoby udzielające pomocy powinny postępować zgodnie z instrukcjami udzielonymi przez dyspozytora Centrum Powiadamiania Ratunkowego.

    • Po zakończeniu resuscytacji ratownicy powinni jak najszybciej umyć ręce wodą z mydłem lub zdezynfekować ręce żelem do rąk na bazie alkoholu i skontaktować się z lokalnymi władzami medycznymi w celu uzyskania informacji na temat badań przesiewowych po kontakcie z osobą z podejrzeniem lub potwierdzeniem COVID-19.

2. Na jaki numer zadzwonić w razie potrzeby wezwania pomocy? 999 czy 112?

Podsumowując pytania i odpowiedzi, których udzielamy podczas naszych szkoleń:


  • Numer 112 jest jednolitym numerem alarmowym obowiązującym na terenie całej Unii Europejskiej i służy do powiadamiania w sytuacjach zagrożenia zdrowia, życia lub mienia.

  • Zgłoszenia z numerów alarmowych 112, 997, 998 trafiają do operatorów (a nie “dyspozytorów ratownictwa medycznego” jak ma miejsce podczas rozmowy z nr 999) zatrudnionych w Centrach Powiadamiania Ratunkowego.

  • Operatorzy przekazują drogą elektroniczną, wszystkie zebrane o zdarzeniu informacje do odpowiednich dyspozytorów ratownictwa medycznego, Państwowej Straży Pożarnej i Policji, którzy decydują o zaangażowaniu odpowiednich jednostek.

  • Policja, Państwowa Straż Pożarna, dyspozytorzy medyczni Państwowego Ratownictwa Medycznego dysponują do przekazanych zdarzeń własne zasoby ratownicze.

Dodatkowo: Istnieje aplikacja mobilna Alarm112, która umożliwia wezwanie pomocy osobom, które nie mogą wykonać połączenia głosowego, w szczególności osoby głuche i niedosłyszące.
np dla wiadomości SMS dla osób niesłyszących w województwie Małopolskim został uruchomiony nr 728 112 112

3. Co to znaczy “prawidłowy oddech”?

Prawidłowy oddech to taki, który unosi klatkę piersiową za każdym wykonywanym wdechem. Wiemy, że powietrze dociera wtedy do płuc i je powiększa. Koncentrując się na wypatrywaniu unoszenia się klatki piersiowej unikamy ryzyka błędnej oceny na podstawie mylących oddechów agonalnych (gasping) lub ruchów ust. Z kolei prawidłowa ilość oddechów u osoby dorosłej w ciągu 10 sekund wynosi 2 oddechy, czyli w ciągu minuty dorosła osoba wykonuje ok 12 oddechów.

A jeszcze krócej: osoba dorosła w ciągu 10 sekund powinna minimum dwa razy unieść i opuścić klatkę piersiową (wziąć dwa oddechy).

4. Jak najlepiej zabezpieczyć się w trakcie wykonywania oddechów ratowniczych i zminimalizować ryzyko zakażenia?

Możemy użyć masek typu Pocket służących do prowadzenia oddechów ratowniczych. Pocket mask to wielorazowa maska do sztucznego oddychania zabezpieczająca ratownika w trakcie wykonywania wentylacji metodą usta-usta, a jej użycie przeciwdziała kontaktowi z płynami ustrojowymi poszkodowanego takimi jak krew i ślina, zapobiegając tym samym przypadkowemu zakażeniu.

5. Jak znaleźć defibrylator AED?

Istnieją aplikacje, które z łatwością pomagają odnaleźć najbliższy defibrylator w okolicy, w dowolnym miejscu świata. Tak m.in. działa aplikacja Staying Alive, która jest darmowa. Dzięki technologii GPS odnajdują nasze położenie oraz urządzenia znajdujące się najbliżej nas. Niestety baza defibrylatorów nie pokrywa się w 100% z rzeczywistością, ponieważ urządzenia są do niej zgłaszane dobrowolnie i nie wszystkie mogą być naniesione na mapę.

6. Czy defibrylacja poszkodowanego z podejrzeniem COVID-19 generuje niebezpieczny aerozol?

Stanowisko ERC w tym temacie jest dość jasne – jest “mało prawdopodobne, aby naklejanie elektrod defibrylacyjnych i sama defibrylacja były procedurami generującymi aerozol”. NIemniej jednak podczas prowadzenia RKO i użycia AED zaleca się używanie środków ochrony indywidualnej, które chronią przed zakażeniem drogą kropelkową.

7. Co to jest PAD?

PAD, czyli Public Access Defibrillation to program zwiększania publicznego dostępu do defibrylacji. Promuje umieszczanie AED w przestrzeni publicznej – w infrastrukturze miejskiej, w sklepach, w miejscach pracy i wypoczynku, tak aby każdy mógł być częścią obywatelskiego systemu ratowania życia. Czas jaki minie od zatrzymania krążenia do pierwszej defibrylacji gra tu główną rolę – im szybciej nastąpi wyładowanie, tym większa szansa, że osoba poszkodowana przeżyje. Wyzwolenie impulsu w ciągu pierwszych minut zatrzymania krążenia może zwiększyć przeżywalność nawet do 75%. Jednocześnie z każdą minutą opóźnienia w dostarczeniu wyładowania, szanse na przeżycie obniżają się o 10-12% oraz o ok. 5% gdy prowadzona jest resuscytacja krążeniowo-oddechowa. Publiczny dostęp do AED ma zwiększać świadomość społeczeństwa, ale jego głównym zadaniem jest umożliwienie przeprowadzenia defibrylacji przez świadków na miejscu zdarzenia, jeszcze przed przyjazdem Zespołu Ratownictwa Medycznego.

Patrycja_Psuj

Autor

Patrycja Psuj

Dusza podróżnika, która nie usiedzi. Walczy dzielnie, aby pogodzić pracę jako product marketing manager, project manager, ratownik medyczny, psycholog oraz wykładowca akademicki. Fanka Gwiezdnych Wojen i Star Treka. W wolnych chwilach bloguje.

Podziel się się wiedzą ze znajomymi

Share on facebook
Facebook
Share on google
Google+
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn

To również może Cię zainteresować:​

Wszystko co chcieliście wiedzieć o maskach ochronnych ale baliście się zapytać.

Wszystko co chcieliście wiedzieć o maskach ochronnych ale baliście się zapytać.

Eksperci ze Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) zalecają racjonalne korzystanie z masek ochronnych. Co ważne, nie zalecaja noszenia masek ochronnych osobom zdrowym. Wynika to głównie z dwóch przyczyn: obawy przed niewłaściwym ich używaniem, a tym samym paradoksalnie większym zagrożeniem zarażeniem wirusem oraz zapobieganiu niepotrzebnego marnowaniu zasobów.

Oznacza to, że maski powinny być stosowane w sytuacji:

  • kontaktu z osobą u której podejrzewa się zakażenie koronawirusem,
  • kontaktu z osobą z łagodnymi objawami choroby,
  • sprawowania opieki nad chorym z podejrzeniem zakażenia koronawirusem.

Rodzaje masek ochronnych

Półmaski ochrony dróg oddechowych – zakrywające usta i nos chronią przed pyłem, dymem i mgłą (aerozolem), ale nie przed parą ani gazem. Składają się z różnych materiałów filtrujących, dlatego też system klasyfikacji zakłada podział na trzy klasy FFP (Filtering Face Piece):

  • FFP1: maski tej klasy są odpowiednie do miejsc pracy, gdzie nie spodziewamy się toksycznych pyłów/aerozoli. Oddychanie w takich miejscach nie doprowadzi do rozwoju chorób, ale może podrażniać drogi oddechowe lub może być odczuwalny przykry zapach. FFP1 filtrują ok 80% cząsteczek znajdujących się w powietrzu. Takie maski są stosowane w przemyśle spożywczym i budowlanym.

  • FFP2: maski tej klasy chronią przed pyłami, które są szkodliwe dla zdrowia, dymem i cząsteczkami aerozolu. Najczęściej stosuje się je w przemyśle metalowym i górnictwie. Pracują w miejscach, gdzie występują substancje szkodliwe, dlatego też są w stanie przechwycić ponad 94% cząsteczek znajdujących się w powietrzu.

  • FFP3: maski tej klasy stosuje się w przemyśle chemicznym, ponieważ stanowią ochronę przed stałymi i płynnymi pyłami, które są szkodliwe dla zdrowia, dymem i cząsteczkami aerozolu. Ta klasa ochrony filtruje cząsteczki substancji rakotwórczych i radioaktywnych oraz chorobotwórcze, takie jak wirusy, bakterie i zarodniki grzybów i stanowią najwyższy stopień ochrony dróg oddechowych wyłapując 99% szkodliwych substancji.

Jak prawidłowo używać maskę ochronną?

  1. UMYJ RĘCE: Przed dotknięciem i założeniem maski umyj dokładnie ręce wodą z mydłem lub środkiem dezynfekującym na bazie alkoholu.

  2. DOPASUJ MASKĘ: Nałóż maskę na twarz, tak aby starannie zasłoniła usta i nos. Załóż gumki lub sznurki za uszy i dokładnie przymocuj maskę tak, żeby szczeliny między twarzą a maską ochronną były jak najmniejsze (dociśnij metalowy element do grzbietu nosa i zasłoń podbródek).

  3. NIE DOTYKAJ maski podczas jej noszenia. Jeśli przypadkiem dotkniesz jej powierzchni natychmiast umyj dokładnie ręce środkiem na bazie alkoholu lub wodą z mydłem.

  4. ZMIENIAJ MASKĘ: Wymień maskę ochronną na nową, kiedy zrobi się wilgotna. Nigdy nie używaj ponownie maski ochronnej jednorazowego użytku.

  5. ZDEJMIJ: Żeby zdjąć maskę, chwyć ją od tyłu za wiązanie (nie dotykaj przedniej powierzchni maski) i delikatnie zdejmij ograniczając ruchy nią. Następnie wyrzuć ją do zamykanego kosza na śmieci. Po wyrzuceniu umyj dokładnie ręce środkiem na bazie alkoholu lub wodą z mydłem.

Podstawowe zasady ochrony

1. Myj często ręce. Używaj ciepłej wody i mydła. Po starannym umyciu i osuszeniu skóry użyj preparatu odkażającego na bazie alkoholu.

2. Unikaj dotykania twarzy – zminimalizuje to ryzyko samozakażenia. Dłonie mają kontakt z wieloma różnymi powierzchniami w ciągu dnia, na których może znajdować się wirus. Jeśli nie umyjesz starannie rąk, a dotkniesz później powierzchni twarzy (np potrzesz oko) możesz przenieść na siebie zakażenie.

3. Podstawowe znaczenie w walce z zakażeniem ma zasłanianie ust i nosa, ponieważ zapobiega rozprzestrzenianiu się bakterii i wirusów. Podczas kichania i kaszlu, zasłaniaj usta i nos zgiętym ramieniem (kichaj w zgięcie łokcia) lub chusteczką, którą następnie wyrzuć natychmiast do zamykanego kosza na śmieci i za każdym razem umyj starannie ręce używając wody i mydła.

Uwaga: Jeśli podczas kaszlu lub kichania zasłaniasz się dłonią, drobnoustroje z powierzchni dłoni możesz przenieść na ludzi i przedmioty (sztućce, klamki, spłuczki, itp).

4. Unikaj bliskiego kontaktu z innymi ludźmi, zwłaszcza tymi, którzy kaszlą, kichają lub mają gorączkę. Ważne jest, aby utrzymywać bezpieczną odległość co najmniej 1 metra od innych. Odradza się przebywanie w skupiskach ludzi, stania w kolejkach, poczekalniach i komunikacji zbiorowej.

5. Jeśli masz łagodne objawy zakażenia układu oddechowego (kaszel), ale nie byłeś w ostatnim czasie za granicą, zachowuj środki ostrożności i odpowiednią higienę, a także pozostań w domu do czasu, aż wyzdrowiejesz. W razie wątpliwości zasięgnij porady u wiarygodnych źródeł: np GIS.

Higiena rąk przede wszystkim

Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) zaleca przede wszystkim regularne, częste, staranne mycie rąk wodą z mydłem przez przynajmniej 30 sekund. Dodatkowym zabezpieczeniem jest stosowanie płynów dezynfekujących na bazie alkoholu (min. 60%). W przypadkach szczególnych maski mogą być uzupełnieniem prewencji zakażeniem koronawirusem.

Dzięki uruchomionej Infolinii Narodowego Funduszu Zdrowia (tel. 800 190 590) przez całą dobę można uzyskać informacje o postępowaniu w sytuacji podejrzenia zakażenia koronawirusem. Można także skorzystać z czatu tekstowego z konsultantem Telefonicznej Informacji Pacjenta oraz tłumaczem języka migowego: https://www.nfz.gov.pl/kontakt/telefoniczna-informacja-pacjenta/

Patrycja_Psuj

Autor

Patrycja Psuj

Dusza podróżnika, która nie usiedzi. Walczy dzielnie, aby pogodzić pracę jako product marketing manager, project manager, ratownik medyczny, psycholog oraz wykładowca akademicki. Fanka Gwiezdnych Wojen i Star Treka. W wolnych chwilach bloguje.

To może Ciebie też zainteresować:​

Odwiedź nasz sklep AEDMAX24.PL

Choroby zakaźne u dzieci

Choroby zakaźne u dzieci

Choroby zakaźne nazywane są chorobami wieku dziecięcego ponieważ większośc z nich przechodzimy najczęściej w dzieciństwie. Istnieje możliwość zmniejszenia skutków choroby zakaźnej, poprzez zaszczepienie, które spowoduje jej lżejsze przejście, zmniejszy szanse na wystąpienie powikłań lub całkowicie pozwoli ich uniknąć.

Choroby wieku dziecięcego

Do najczęstszych chorób wieku dziecięcego należą:
    • Zapalenie gardła, które często związane jest z inną chorobą wirusową lub bakteryjną. Najczęściej chorujemy w chłodne miesiące – jesienią i zimą, nawet kilka lub kilkanaście razy w roku. Objawami zapalenia gardła jest jego ból, gorączka, mniejszy apetyt. Leczenie zależy od jego przyczyny, jeżeli jest bakteryjna może wymagać wprowadzenia antybiotyku.
    • Objawy zapalenia oskrzeli mogą na początku przypominać objawy infekcji. Główne dolegliwości to: katar/podrażnione gardło, ból głowy, kaszel, gorączka. Leczenie zapalenia oskrzeli jest objawowe.
    • Zapalenie płuc może być wywołane bakteriami lub wirusami. Objawy zapalenia płuc są związane z jego przyczyną, od niej zależy także wybrany sposób leczenia. Wirusowe zapalenia płuc będzie się objawiało np suchym kaszlem, bólami w klatce piersiowej, osłabieniem. Bakteryjnemu zapaleniu płuc towarzyszy natomiast wysoka gorączka oraz kaszel.
    • Do zapalenia ucha często towarzyszy katarowi, dlatego profilaktyka polega na jego unikaniu. Leczenie najczęściej opiera się na podawaniu antybiotyku. Objawy zapalenia ucha: ból, gorączka, niedosłuch, brak apetytu, rozdrażnienie.

    • Ostre bakteryjne zapalenie gardła i migdałków, czyli angina ropna objawia się silnym bólem gardła, zabarwieniem błony śluzowej gardła, ropnym wysięk i wysoką gorączką. Leczenie wymaga zastosowania antybiotyku.

    • Wywoływana wirusami choroba bostońska (choroba stóp, dłoni i ust) objawia się wypryskami (utrzymującymi się do 10 dni) na stopach, dłoniach i w obrębie jamy ustnej, wysoką gorączka do 39 st. Leczenie choroby bostońskiej jest objawowe.

Wzmacnianie odporności dziecka

Często podczas poszukiwania przyczyn częstych infekcji u dzieci, rodzice zapominają o podstawowych przyczynach: niedoborze snu (u nastolatków), nieprawidłowej diecie, małej ilości ruchu lub narażeniu na dym tytoniowy (40% dzieci w Polsce należy do grupy biernych palaczy). Po wyeliminowaniu powyższych czynników, jeżeli dziecko ciągle choruje warto wesprzeć jego odporność dostępnymi sposobami. Pediatrzy polecają stosowanie szczepień ochronnych, kuracje lekami będącymi wyciągiem z bakterii dostępnymi na receptę o udowodnionych naukowo właściwościach immunostymulujących.

Problem nawracających zachorowań związanych jest z ich sezonowością, oraz wynika z częstych kontaktów z rówieśnikami np w przedszkolu – można wtedy mówić o dojrzewaniu układu odpornościowego dziecka. Na szczęście większość chorób mija łagodnie i samoistnie ustępuje.

Wpływ zdrowej diety

Aby wspierać naturalne bariery ochronne dziecka oraz aby ustrzec je przed zachorowaniami powinniśmy pamiętać o diecie opartej na zdrowych produktach spożywczych. Ważne jest, aby unikać produktów obciążających organizm dziecka, powodując jego większą podatność na choroby:

    • wysoko przetworzonych produktów zawierających ulepszacze – chipsów, gotowych deserów (kisiele, budynie), jogurtów z dużą ilością cukru,
    • nadmiernej ilości cukru – słodyczy, słodkich napojów,
    • nadmiernej ilości produktów zbożowych,
    • produktów smażonych,

    • fast-foodów,

    • picia mleka i spożywania nadmiernej ilości produktów mlecznych, zwłaszcza słodzonych.

Choroby zakaźne wieku dziecięcego

Choroby zakaźne najczęściej są przenoszone drogą kropelkową i ich początkowe objawy przypominają przeziębienie. Dodatkowe objawy mogą nas nakierować na właściwą diagnozę – a właściwie jej podejrzenie, ponieważ zawsze powinniśmy skonsultować się z lekarzem pediatrą w celu rzetelnego zbadania i zdiagnozowania małego pacjenta.
  • Krztusiec (inaczej znany jako koklusz) objawia się kaszlem prowadzącym nawet do duszności, zaczerwienieniem twarzy. U małych dzieci zamiast kaszlu może pojawić się niebezpieczny bezdech a nawet duszności). Aby wyleczyć krztusiec trzeba wdrożyć antybiotykoterapię.

  • Ospa wietrzna to charakterystyczna choroba wirusowa, objawiająca się gorączką i stopniowo pojawiającymi się na skórze zmianami (różowe plamki, grudki z pęcherzykami wypełnionymi surowiczym płynem). Bardzo ważne w leczeniu ospy opiera się na łagodzeniu swędzenia. Szkarlatyna (dawniej znana jako płonica) to choroba bakteryjną, której charakterystyczymi objawami są: malinowy język, kłująca wysypka, ból gardła, wysoka gorączka, zaczerwienione migdałki i pokryty białym nalotem język. Leczenie szkarlatyny polega na obniżaniu gorączki oraz podawaniu antybiotyków.

  • Wirusowa różyczka objawia się powiększonymi węzłami chłonnymi oraz drobną, czerwoną wysypką, która znika po kilku dniach. W przypadku różyczki u dzieci stosuje się leczenie objawowe. Różyczka może powodować groźne powikłania, szczególnie u osób dorosłych. Mężczyznom z powodu różyczki grozi zapalenie jąder, a kobiety w ciąży narażone są na zakażenie płodu, poronienie lub wady rozwojowe dziecka.

  • Rotawirus wywołuje gorączkę, gwałtowną biegunkę i męczące wymioty. Jest groźny szczególnie dla małych dzieci, ponieważ bardzo szybko może doprowadzić do odwodnienia. Konieczna jest wizyta u lekarza, który decyduje, czy dziecko powinno trafić do szpitala.

  • Świnka (czyli nagminne zapalenie przyusznic) jest wywołana wirusami. Opuchlizna ślinianek przyusznych, trudności z przełykaniem, osłabienie i ból głowy to główne objawy choroby. Leczenie – objawowe.

  • Rumień zakaźny objawia się stanem podgorączkowym lub gorączką i wysypką występującą głównie na twarzy. Leczenie rumienia jest objawowe.

Zmiana sposobu leczenia chorób zakaźnych

Wraz z rozwojem medycyny i farmakoterapii, zmieniają się procedury i standardy leczenia chorób. Dzięki rozwojowi technologii diagnoza medyczna jest szybsza i bardziej trafna, pojawiają się także nowe leki, które można podawać pacjentom – nawet tym najmniejszym. Niestety istnieje także realne zagrożenie związane z łatwym dostępem do leków w sklepach i aptekach oraz dostępem do informacji znajdujących się w internecie – nie zawsze będących prawdziwymi. Doprowadza to do nadużywania leków dostępnych bez recepty, które mogą wywoływać różne działania niepożądane. Dodatkowo zbyt częste stosowanie antybiotykoterapii w leczeniu zakażeń sprzyja powstawaniu szczepów opornych na antybiotyki i pojawianiu się zmutowanych rodzajów bakterii.

Rozwaga i konsultacja z lekarzem

Biorąc pod uwagę łagodny przebieg większości chorób oraz koncentrowanie się na zwalczaniu ich objawów warto rozsądnie zażywać i podawać leki – szczególnie dzieciom. Odradza się “samoleczenie” i stosowanie terapii, które są dostępne w internecie. W razie uciążliwych lub niepokojących dolegliwości powinniśmy skonsultować się z lekarzem pediatrą.

Patrycja_Psuj

Autor

Patrycja Psuj

Dusza podróżnika, która nie usiedzi. Walczy dzielnie, aby pogodzić pracę jako product marketing manager, project manager, ratownik medyczny, psycholog oraz wykładowca akademicki. Fanka Gwiezdnych Wojen i Star Treka. W wolnych chwilach bloguje.

To może Ciebie też zainteresować:​

Odwiedź nasz sklep AEDMAX24.PL

Najważniejsze – chronić głowę! Postępowanie w ataku drgawek

Najważniejsze - chronić głowę! Postępowanie w ataku drgawek

Napad drgawkowy jest skutkiem nieprawidłowej aktywności elektrycznej w mózgu. Większość napadów drgawkowych ustępuje samoistnie w ciągu kilku minut. Nie wszystkie napady drgawkowe mają związek z padaczką, ale w każdym przypadku należy pomóc chorej osobie, aby zminimalizować ryzyko wystąpienia urazów.

Piana na ustach - czy to wścieklizna?

Ataki drgawek najczęściej są związane z padaczką, czyli epilepsją, której podstawowym objawem są charakterystyczne nieskoordynowane ruchy ciała a chory traci nagle przytomność i upada. W trakcie ataku drgawek ciało poszkodowanego może się wyprężyć, chory może sinieć, z jego ust wydobywać się spieniona ślina czasem podbarwiona krwią. Dodatkowo w trakcie napadu drgawkowego chory może także przygryźć sobie język, policzek lub usta oraz wykonywać mimowolne ruchy rękami, nogami lub innymi częściami ciała.

Przyczyny napadów drgawkowych

Istnieje wiele przyczyn, które powodują napady drgawkowe, do najczęstszych należą.:

  • padaczka (epilepsja),
  • nagłe zatrzymanie krążenia,
  • uraz głowy,
  • niski poziom cukru we krwi,
  • udar cieplny,
  • zatrucie.

Ciekawostka: Niektóre osoby przed wystąpieniem napadu padaczkowego odczuwają lęk, oraz mogą odczuwać nieprzyjemny zapach lub smak, zdarza się także, że słyszą muzykę. Takie zjawisko nazywane jest aurą przedpadaczkową.

Zabezpiecz głowę - postępowanie w ataku drgawek

Jeżeli jesteś świadkiem napadu drgawek:

  • Zapewnij poszkodowanemu ochronę, poprzez odsunięcie mebli lub innych przedmiotów, które mogą spowodować dodatkowe urazy oraz podłożenie pod głowę niewielkiej poduszki, ręcznika, ubrania a w ostateczności swoich ud (nasunięcie głowy poszkodowanego na nasze nogi) lub dłoni.
  • Wezwij pomoc, dzwoniąc pod numer alarmowy, albo poproś o to inną osobę.
  • Po ustaniu drgawek oceń przytomność, drożność dróg oddechowych i oddech.
  • Jeżeli poszkodowany nie reaguje, ale oddycha prawidłowo – ułóż go w pozycji bezpiecznej.
    Pozostań przy poszkodowanym do czasu przyjazdu zespołu ratownictwa medycznego.

WAŻNE! Podczas drgawek nie wkładaj nic do ust poszkodowanego. Osobie nieprzytomnej nie wolno podawać nic do jedzenia ani picia, aby nie doszło do zadławienia. Mitem, który jest najczęściej powtarzany i który przynosi więcej szkód niż pożytku jest wkładania do ust poszkodowanego przedmiotów mogących uszkodzić zęby i jamę ustną.

Po ustąpieniu napadu padaczkowego, należy ułożyć osobę poszkodowaną w pozycji bezpiecznej i obserwować ją. Po ustąpieniu napadu osoba poszkodowana często jest zdezorientowana lub senna – nie budź jej, przykryj kurtką lub folią NRC oraz czekaj na przybycie zespołu ratownictwa medycznego.

Mity dotyczące padaczki

  • Padaczka jest rodzajem choroby psychicznej – MIT!

Padaczka jest chorobą neurologiczną, spowodowaną nadpobudliwością neuronów w ośrodkowym układzie nerwowym. W trakcie napadów może występować wyprężenie ciała, drgawki, nieskoordynowane ruchy kończyn, sinica a na ustach może pojawić się piana z ust – co ludzie uznają za objawy zaburzeń psychicznych.

  • Padaczka jest niebezpieczna dla ratującego – MIT!

Padaczka nie jest chorobą zakaźną, więc udzielanie pierwszej pomocy nie niesie ryzyka dla osoby udzielającej pomocy. Niemniej jednak warto mieć na sobie rękawiczki, ponieważ ślina i ewentualna krew, która pojawiłaby się w wyniku urazu mogą być materiałem potencjalnie zakaźnym.

  • Udzielanie pomocy osobie w trakcie ataku drgawek powinno polegać na włożeniu czegoś do ust – MIT!

Wsadzając coś do zaciśniętych ust poszkodowanego nie ochronimy przed odgryzieniem sobie języka ponieważ szczęki poszkodowanego już wtedy są mocno zaciśnięte (szczękościsk). Próbując na siłę otworzyć jamę ustną możemy jedynie zaszkodzić poszkodowanemu, jak i sobie (ryzykując przygryzienie lub utratę palców).

Patrycja_Psuj

Autor

Patrycja Psuj

Dusza podróżnika, która nie usiedzi. Walczy dzielnie, aby pogodzić pracę jako product marketing manager, project manager, ratownik medyczny, psycholog oraz wykładowca akademicki. Fanka Gwiezdnych Wojen i Star Treka. W wolnych chwilach bloguje.

Podziel się się wiedzą ze znajomymi

Share on facebook
Facebook
Share on google
Google+
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn

To również może Cię zainteresować:​

AEDMAX_Defibrylatory

Co to AED?

Co to AED?

Żyjemy w czasach, w których nowe technologie pojawiają się na każdym kroku. Stanowią 80% wyposażenia naszych domów, zawładnęły naszym życiem społecznym i zawodowym. Silnie rozwijają się także te, których celem jest ratowanie ludzkiego życia. Mobilne urządzenia AED wciąż są dla większości społeczeństwa zagadnieniem obcym. Naszym celem jest zmienić ten stan rzeczy, dlatego zajmujemy się poszerzaniem wiedzy i budowanie świadomości na temat ratownictwa i pierwszej pomocy. W tym artykule odpowiemy na pytanie – “Czym jest defibrylator AED?”.

AED_PELI_PHILIPS

Na wstępie warto uściślić, że skrót AED to rozwinięcie angielskiego Automated External Defibrillator, co w wolnym tłumaczeniu oznacza Automatyczny Defibrylator Zewnętrzny. W Polsce przyjęło się określenie “Defibrylator AED” pomimo, że jest to pleonazm, gdyż i defibrylator i AED traktują o tym samym…

Jak przywrócić akcję serca?

Zastanawiasz się, jaki jest najskuteczniejszy sposób na przywrócenie akcji serca? Oczywiście defibrylacja elektryczna.

W jakim celu jest stosowana defibrylacja elektryczna ?

Korzystając z nowoczesnego urządzenia, jakim jest defibrylator AED można uratować ludzkie życie. Wystarczy, że będzie się postępowało zgodnie z instrukcjami wydawanymi przez urządzenie, a można będzie przywrócić akcję serca u osoby, u której doszło do zatrzymania krążenia. Bez dwóch zdań, dzięki temu, że urządzenie zostanie użyte we właściwy sposób, można będzie cieszyć się z tego, że wszystko poszło zgodnie z planem. Można będzie cieszyć się z tego, że udało się uratować ludzkie życie. Na pewno wszystko przebiegnie wtedy we właściwy sposób, z czego można będzie się odpowiednio cieszyć. Przede wszystkim będzie się miało przekonanie o tym, że zrobiło się wszystko, aby pomóc drugiej osobie. Każdy będzie mógł być zadowolony z efektów, jakie w takiej sytuacji osiągnie. A efekty te będą najlepsze z możliwych. W końcu przywrócenie akcji serca jest jednoznaczne z uratowaniem komuś życia.

defibrylator_trójmiasto

Defibrylator to MAXymalnie skuteczne urządzenie ratujące ludzkie życie w przypadku Nagłego Zatrzymania Krążenie (NZK).

Skuteczność wynika przede wszystkim z intuicyjności, dzięki której każdy – również osoba bez wcześniejszego przeszkolenia – będzie w stanie prawidłowo użyć defibrylatora. Za pomocą komend głosowych oraz wizualnych, urządzenie krok po kroku prowadzi użytkownika przez cały proces udzielania pierwszej pomocy. Instruuje w jaki sposób wykonać resuscytację krążeniowo-oddechową i defibrylację. Czym jest defibrylacja i dlaczego ważne jest, aby dostarczyć ją w pierwszych minutach od zatrzymania krążenia, jeszcze zanim przyjedzie zespół ratownictwa medycznego – dowiecie w dalszej części artykułu.

Defibrylacja to element resuscytacji, która pozwala przywrócić prawidłowy rytm serca.

Podczas nagłego zatrzymania krążenia serce nie pracuje w sposób prawidłowy, a tym samym nie może pompować krwi. W takiej sytuacji defibrylator AED po wykonanej analizie rytmu serca, zaleca dostarczenie impulsu elektrycznego o odpowiednich parametrach do mięśnia sercowego. Impuls ten powinien przerwać nieprawidłową pracę serca, powodując jego swoisty restart. Wykonanie defibrylacji daje szansę na to, że serce zacznie znów pracować prawidłowo.

Co ważne! Defibrylator przed podjęciem decyzji o wyładowaniu bardzo dokładnie analizuje pracę serca. Dostarczenie impulsu elektrycznego zaleci TYLKO w sytuacji, kiedy naprawdę jest to potrzebne.

Jeśli rytm serca będzie prawidłowy lub też będzie takim rytmem, w którym defibrylacja nie jest wskazana – urządzenie nie zaleci wyładowania. To oznacza, że używając defibrylatora nie jesteśmy w stanie wyrządzić krzywdy poszkodowanemu – możemy mu jedynie pomóc!

Według Europejskiej Rady Resuscytacji największe szanse na przeżycie osoby poszkodowanej z Nagłym Zatrzymaniem Krążenia, daje rozpoczęcie Resuscytacji Krążeniowo-Oddechowej (RKO) z zastosowaniem AED w ciągu nie więcej niż 4 minut od wystąpienia objawów (utrata przytomności, brak oddechu).

Dobrze jest wiedzieć, że część urządzeń oprócz możliwości wykonania defibrylacji – instruuje również w jaki sposób prawidłowo wykonać RKO. Defibrylator podpowiada, w którym miejscu ułożyć ręce oraz na jaką głębokość i w jakim tempie uciskać klatkę piersiową osoby poszkodowanej. Tym samym wspomaga użytkownika w całym procesie ratowania życia do czasu przyjazdu zawodowych służb ratowniczych.

W jaki sposób działa AED?

  • Po włączeniu urządzenie wydaje komunikaty głosowe, podpowiadając jakie czynności trzeba wykonać. Należy postępować zgodnie z instrukcjami podawanymi przez urządzenie.

  • Nieodłącznym elementem każdego AED są elektrody, które należy umieścić na odsłoniętej klatce piersiowej poszkodowanego. Miejsca te są jasno określone za pomocą ilustracji na każdej elektrodzie. Ważne: elektrody muszą dobrze przylegać do klatki piersiowej, stąd w miejscu ich naklejenia skóra musi być sucha i w miarę potrzeby ogolona – w zestawie przy defibrylatorze znajduje się m.in. maszynka do golenia i materiał do przetarcia klatki piersiowej. Elektrody nie mogą także stykać się ze sobą.

  • Defibrylator AED wykorzystuje elektrody do wykonania analizy rytmu serca, dzięki czemu jest w stanie określić, czy defibrylacja jest wskazana czy też nie. Jeśli okaże się, że defibrylacja jest konieczna – urządzenie samoczynnie przygotuje się do wykonania defibrylacji, po czym zasygnalizuje konieczność wykonania wyładowania.

  • Gdy ratownik upewni się, że nikt nie dotyka poszkodowanego – powinien wcisnąć przycisk wyładowania – spowoduje to natychmiastowe dostarczenie impulsu elektrycznego do serca.

  • Po wyładowaniu osoba udzielająca pierwszej pomocy powinna jak najszybciej powrócić do wykonywania uciśnięć klatki piersiowej, czyli RKO. Od tej pory defibrylator będzie pracował w dwuminutowych cyklach. Co dwie minuty urządzenie wykona analizę rytmu serca i podejmie decyzję, czy jest konieczna kolejna defibrylacja.

  • Pamiętaj, aby nie wyłączać defibrylatora AED i nie odklejać elektrod z klatki piersiowej poszkodowanego – do momentu przyjazdu Zespołu Ratownictwa Medycznego.

  • Podczas całego procesu udzielania pierwszej pomocy, pamiętaj o wykonywaniu wysokiej jakości uciśnięć klatki piersiowej – TO BARDZO WAŻNE. Postaraj się znaleźć osobę, z którą będziesz w stanie co dwie minuty zmieniać się przy wykonywaniu uciśnięć.
Patrycja_Psuj

Autor

Patrycja Psuj

Dusza podróżnika, która nie usiedzi. Walczy dzielnie, aby pogodzić pracę jako product marketing manager, project manager, ratownik medyczny, psycholog oraz wykładowca akademicki. Fanka Gwiezdnych Wojen i Star Treka. W wolnych chwilach bloguje.

Podziel się się wiedzą ze znajomymi

Share on facebook
Facebook
Share on google
Google+
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn

To również może Cię zainteresować:​

“Daj nogi do góry!” I kilka innych mitów o omdleniu.

“Daj nogi do góry!” I kilka innych mitów o omdleniu.

Każdy z nas (o ile sam nie doświadczył), to był świadkiem omdlenia. Najłatwiej o nie w trakcie szkolnych apeli, podczas nabożeństwa w kościele lub podczas zawodów sportowych i meczy rozgrywanych w pełnym słońcu. Niestety, mimo łatwej procedury udzielania pomocy w trakcie omdlenia wciąż popełniamy wiele błędów, które niekoniecznie pomogą poszkodowanemu.

Czy jest omdlenie?

Definiuje się je jako przejściową utratę przytomności z powodu hipoperfuzji (zmniejszony przepływ krwi) mózgu, charakteryzującą się szybkim początkiem, krótkim czasem trwania oraz całkowitym powrotem przytomności, do którego dochodzi samoistnie.

Najczęstsze przyczyny utraty przytomności są konsekwencją:

  • nagłej zmiany z pozycji siedzącej do stojącej,
  • chorób serca,
  • chorób tętnic doprowadzających krew do mózgu,
  • padaczki,
  • spadku poziomu cukru we krwi.

Omdlenia najczęściej doświadczają (oprócz chorych na serce) osoby, które: wykonywały wysiłek fizyczny, doświadczyły nagłego nieprzyjemnego bodźca, jak strach lub ból, długo utrzymywały pozycję stojącą lub przebywały w zatłoczonym, gorącym pomieszczeniu. Do omdlenia dochodzi także, gdy osoba nagle zmieniła pozycję ciała, powodując tym spadek ciśnienia tętniczego.

Stan przedomdleniowy

Zanim jednak w przebiegu omdlenia dojdzie do utraty przytomności u chorego może wystąpić stan przedomdleniowy. Możemy go z łatwością rozpoznać i prawidłowo zareagować, tym samym nie dopuszczając do omdlenia. Objawy tego stanu mogą utrzymywać się przez kilka sekund przed omdleniem, najważniejsze z nich to:

  • bladość, pocenie się,
  • dreszcze,
  • zawroty głowy,
  • splątanie,
  • zaburzenie widzenia,
  • ból brzucha, nudności,
  • wymioty,
  • osłabienie.

Aby zapobiec omdleniu zaleca się wykonanie kilku ćwiczeń fizycznych (kurczenie mięśni dolnej i/lub górnej części ciała), przeciwdziałających obniżeniu ciśnienia tętniczego. Ważne jest, aby chory utrzymywał lub przyjął bezpieczną pozycję ciała (siedzącą lub leżącą). Grafiki wraz z opisami ćwiczeń zalecanymi przez Amerykańskie Towarzystwo Kardiologiczne (AHA) można znaleźć w tym miejscu: https://eccguidelines.heart.org/tables/2015-guidelines-update-part-14-recommendations-2/?fbclid=IwAR0lJpkvlbsyMh_EmUj7jHrw29qj7UBqXprT9GxWJ9qt_0TnPvDmfYit2MY

Pierwsza pomoc w omdleniu

Pozostawienie poszkodowanego, który stracił przytomność w niewłaściwej pozycji może utrudniać oddychanie. Osoba nieprzytomna potrzebuje pomocy, dlatego ważne jest aby:

  • Sprawdzić, czy osoba, która zemdlała oddycha prawidłowo.
  • Jeżeli oddycha prawidłowo, należy ułożyć ją w pozycji bezpiecznej.
  • Należy odgiąć głowę poszkodowanego do tyłu, aby udrożnić drogi oddechowe oraz umożliwić wydostanie się treści płynnej z ust.
  • W przypadku kiedy podejrzewamy uraz, osoba poszkodowana nie oddycha lub oddycha nieprawidłowo należy wezwać pomoc, dzwoniąc pod nr 112 i rozpocząć RKO.

Każdą utratę przytomność warto zgłosić lekarzowi w celu wykluczenia poważnych chorób.

Patrycja_Psuj

Autor

Patrycja Psuj

Dusza podróżnika, która nie usiedzi. Walczy dzielnie, aby pogodzić pracę jako product marketing manager, project manager, ratownik medyczny, psycholog oraz wykładowca akademicki. Fanka Gwiezdnych Wojen i Star Treka. W wolnych chwilach bloguje.

Podziel się się wiedzą ze znajomymi

Share on facebook
Facebook
Share on google
Google+
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn

To również może Cię zainteresować:​

NZK – wszystko, co chcielibyście wiedzieć o nagłym zatrzymaniu krążenia.

NZK - wszystko, co chcielibyście wiedzieć o nagłym zatrzymaniu krążenia, ale baliście się zapytać.

W dzisiejszych czasach o wiele łatwiej jest dbać o zdrowie i bezpieczeństwo niż jeszcze kilkanaście lat temu – tworzymy programy prewencyjne, bierzemy udział w badaniach profilaktycznych, instalujemy sprzęt ratujący życie, uczymy się udzielać pierwszej pomocy. Ale mimo tego, ciągle nie wszyscy wiedzą czym jest Nagłe Zatrzymanie Krążenia, często kryjące się w artykułach i broszurach medycznych pod tajemniczym skrótem: NZK. Czym właściwie jest NZK, jak się objawia i co powinniśmy zrobić, gdy jesteśmy jego świadkami opisujemy w poniższym tekście.

NZK

Wyobraźmy sobie sześćdziesięcioletniego mężczyznę robiącego zakupy w osiedlowym sklepie. W pewnym momencie mężczyzna osuwa się na ziemię – traci przytomność. Na szczęście na miejscu znajdują się osoby, które natychmiast reagują i sprawdzają, czy mężczyzna oddycha. Niestety podczas 10 sekundowej kontroli oddechu nie zauważają żadnej reakcji (nie słyszą, nie czują ani nie widzą żeby klatka piersiowa poszkodowanego się unosiła) – mężczyzna nie oddycha. Od razu wzywają Zespół Ratownictwa Medycznego dzwoniąc pod nr 112 oraz rozpoczynają resuscytację krążeniowo-oddechową (zaczynają uciskać klatkę piersiową poszkodowanego). Na szczęście w sklepie jest zainstalowany defibrylator AED, którego natychmiastowe użycie może zwiększyć szanse przeżycia mężczyzny nawet do 70%. Po przyklejeniu elektrod defibrylator zbadał poszkodowanego oraz zadecydował o konieczności przeprowadzenia defibrylacji. Świadkowie zdarzenia instruowani przez urządzenie kontynuowali resuscytację aż do przyjazdu zespołu ratownictwa medycznego. Pacjentowi po kilkunastu minutach wróciły funkcje życiowe! Czego byliśmy świadkami i dlaczego tak ważna była szybka i prawidłowa reakcja świadków zdarzenia?

Nagłe zatrzymanie krążenia (tajemnicze “NZK”) oznacza zatrzymanie mechanicznej czynności serca, cechujące się:

– brakiem reakcji poszkodowanej osoby na bodźce,
– brakiem wyczuwalnego tętna (którego nie badamy podczas akcji ratunkowej, ponieważ skupiamy się na ocenie oddechu),
– bezdechem lub oddechem agonalnym.

NZK zawsze jest efektem wyłączenia funkcji jednego z trzech układów: oddechowego, krążenia lub ośrodkowego układu nerwowego. Jeżeli jeden z nich przestanie pracować, pozostałe nie dadzą rady same utrzymywać organizmu przy życiu. W udzielaniu pierwszej pomocy w takim przypadku najważniejsze jest podtrzymywanie krążenia krwi i zapewnienie jej natlenowanie (dlatego uciskamy klatkę piersiową i podajemy oddechy ratownicze). Przeprowadzenie defibrylacji w ciągu 3–5 minut od utraty przytomności może skutkować przeżywalnością nawet do 70% – a przecież o to nam właśnie chodzi – o zwiększanie szans na przeżycie! Podkreślmy, że poszkodowany, który jest nieprzytomny i nie oddycha prawidłowo wymaga natychmiastowego rozpoczęcia resuscytacji krążeniowo-oddechowej (RKO) obejmującej uciśnięcia klatki piersiowej i jeśli potrafimy – podawania oddechów ratowniczych.

RKO czyli resuscytacja krążeniowo-oddechowa

Wysokiej jakości resuscytacja krążeniowo-oddechowa pozostaje najistotniejszym elementem wpływającym na poprawę przeżywalności. Uciśnięcia klatki piersiowej powinny być głębokie na przynajmniej 5 cm, lecz nie głębsze niż 6 cm, a częstość uciśnięć klatki piersiowej powinna wynosić 100–120/min. Po każdym uciśnięciu należy pozwolić klatce piersiowej powrócić do wyjściowego kształtu, a każdy podawany oddech ratowniczy ma trwać około 1 sekundę (aż do widocznego uniesienia się klatki piersiowej).

Stosunek uciśnięć klatki piersiowej do wentylacji wynosi niezmiennie 30:2 (30 uciśnięć klatki piersiowej na zmianę z 2 oddechami ratowniczymi).

Możliwość użycia defibrylatora AED w sytuacji zatrzymania krążenia istotnie zwiększa przeżywalność. Wiele badań wskazuje wczesną defibrylację jako kluczowy element w pierwszej pomocy u poszkodowanych z NZK. Dlatego tak ważne jest, aby dostęp do defibrylatorów AED był coraz łatwiejszy a urządzeń przybywało w każdym miejscu na świecie.

Istotność wczesnej defibrylacji

W trakcie nagłego zatrzymania krążenia, dochodzi do niedokrwienia mózgu, co może skutkować wystąpieniem przejściowych lub trwałych zaburzeń neurologicznych. Po ok. 2 minutach zatrzymania krążenia stężenie tlenu w tkankach mózgu spada do zera a czas reakcji zespołu ratownictwa medycznego może wynosić nawet ponad 10 minut, dlatego tak ważna jest szybka i prawidłowa reakcja świadków zdarzenia. Przywrócenie krążenia, poprzez resuscytację krążeniowo-oddechową zatrzymuje proces umierania układu neurologicznego, lecz nie zawsze przywraca pracę pozostałych układów. Możliwość użycia defibrylatora AED zwiększa szansę na przywrócenie krążenia a tym samym przeżycia poszkodowanego. Podanie impulsu elektrycznego “resetuje” chaotyczną pracę serca poprzez przepuszczenie przez mięsień sercowy wyładowania elektrycznego o dużej energii.

Niestety z każdą minutą zwłoki w wykonaniu defibrylacji szanse przeżycia spadają o ok 10%.

Dzięki rosnącej świadomości społecznej i dużemu wzrostowi kompetencji świadków zdarzenia możliwe jest ciągłe zwiększanie przeżywalności poszkodowanych z NZK. Kluczowe znaczenie mają: umiejętność rozpoznania nagłego zatrzymania krążenia, oraz postępowania na miejscu zdarzenia (szybkie podjęcie czynności resuscytacyjnych) oraz dostęp do defibrylatorów AED.

7. Co to jest PAD?

PAD, czyli Public Access Defibrillation to program zwiększania publicznego dostępu do defibrylacji. Promuje umieszczanie AED w przestrzeni publicznej – w infrastrukturze miejskiej, w sklepach, w miejscach pracy i wypoczynku, tak aby każdy mógł być częścią obywatelskiego systemu ratowania życia. Czas jaki minie od zatrzymania krążenia do pierwszej defibrylacji gra tu główną rolę – im szybciej nastąpi wyładowanie, tym większa szansa, że osoba poszkodowana przeżyje. Wyzwolenie impulsu w ciągu pierwszych minut zatrzymania krążenia może zwiększyć przeżywalność nawet do 75%. Jednocześnie z każdą minutą opóźnienia w dostarczeniu wyładowania, szanse na przeżycie obniżają się o 10-12% oraz o ok. 5% gdy prowadzona jest resuscytacja krążeniowo-oddechowa. Publiczny dostęp do AED ma zwiększać świadomość społeczeństwa, ale jego głównym zadaniem jest umożliwienie przeprowadzenia defibrylacji przez świadków na miejscu zdarzenia, jeszcze przed przyjazdem Zespołu Ratownictwa Medycznego.

Patrycja_Psuj

Autor

Patrycja Psuj

Dusza podróżnika, która nie usiedzi. Walczy dzielnie, aby pogodzić pracę jako product marketing manager, project manager, ratownik medyczny, psycholog oraz wykładowca akademicki. Fanka Gwiezdnych Wojen i Star Treka. W wolnych chwilach bloguje.

Podziel się się wiedzą ze znajomymi

Share on facebook
Facebook
Share on google
Google+
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn

To również może Cię zainteresować:​

Bez paniki – to tylko krwotok z nosa!

Bez paniki - to tylko krwotok z nosa!

Krwotok z nosa zdarza się bardzo często i niejednokrotnie nie jest wynikiem urazu. Może wystąpić u osoby w każdym wieku. Udzielanie pomocy w sytuacji krwotoku z nosa nie jest trudne – ważne aby zapamiętać kilka ważnych informacji, które pozwolą skutecznie pomóc w takiej sytuacji.

krwotok_z_nosa

Przyczyny krwotoków z nosa

Najczęstsze przyczyny krwotoku z nosa nie są niebezpieczne dla życia chorego, ponieważ lokalizacja krwotoków znajduje się w przedniej części jamy nosowej. Krwotoki wynikają głównie z podrażnienia błony śluzowej nosa (np. w przebiegu chorób), obecnością ciał obcych w nosie, bądź urazów twarzy (uderzenia, upadki, pobicia). Do poważniejszych przyczyn zalicza się obecność różnych schorzeń, np.: zmian naczyniowych, zaburzeń krzepliwości krwi, nowotworów.

Głowa w dół!

Jednym z najczęstszych błędów popełnianych podczas udzielania pomocy w przypadku krwotoku z nosa jest polecenie odchylenia głowy poszkodowanego do tyłu. Takie postępowanie może pogorszyć stan poszkodowanego, ponieważ spowoduje spływanie krwi do gardła, wywołując nudności, wymioty a nawet doprowadzić do trudności w oddychaniu.

Należy polecić poszkodowanemu przyjęcie pozycji siedzącej i lekkie pochylenie głowy do przodu. Poszkodowany w takiej pozycji powinien uciskać skrzydełka nosa palcem wskazującym i kciukiem przez kilka minut. Jeżeli poszkodowany ma niedrożny nos – znajdują się w nim skrzepy krwi, bądź katar – należy najpierw polecić oczyszczenie go poprzez wydmuchanie a następnie rozpocząć tamowanie. W przypadku kiedy pomagamy poszkodowanemu w tamowaniu zaleca się stosowanie środków ochrony osobistej: ubranie rękawiczek ochronnych i w razie potrzeby także okularów.

Utrata przytomności

W przypadku utraty przytomności poszkodowanego w przebiegu krwotoku z nosa należy go ułożyć w pozycji bezpiecznej (dawniej nazywanej boczną ustaloną), po uprzednim upewnieniu się, że poszkodowany oddycha prawidłowo.

Postępowanie w krwotoku z nosa:

  • Uciśnij nozdrza z obu stron, gdy osoba w pozycji siedzącej pochyla się do przodu.

  • Utrzymuj stały ucisk nozdrzy z obu stron, aż do zatrzymania krwawienia.

  • Jeśli krwawienie nie ustaje, wzmocnij ucisk.

  • Wezwij pomoc, dzwoniąc pod nr 112, jeśli: – nie możesz powstrzymać krwawienia w ciągu 15 minut, – krwawienie jest obfite, – krwawiący ma kłopoty z oddychaniem.

Kiedy skonsultować się z laryngologiem?

Zaleca się konsultację u laryngologa, jeśli w ciągu ostatniego miesiąca poszkodowany przeszedł miał zabieg laryngologiczny (np. operacja przegrody nosa lub zatok, plastyka nosa) lub doznał urazu obejmującego głowę. Warto zasięgnąć porady lekarskiej, gdy poszkodowany:

  • przyjmuje leki przeciwkrzepliwe,

  • ma wysokie ciśnienie tętnicze lub choruje na nadciśnienie tętnicze,

  • epizody krwawień powtarzają się,

  • ma stwierdzono chorobę krwi związaną z zaburzeniami krzepnięcia,

  • choruje na chorobę nowotworową,

  • krwawienie nie ustąpiło w ciągu 20 minut.
Patrycja_Psuj

Autor

Patrycja Psuj

Dusza podróżnika, która nie usiedzi. Walczy dzielnie, aby pogodzić pracę jako product marketing manager, project manager, ratownik medyczny, psycholog oraz wykładowca akademicki. Fanka Gwiezdnych Wojen i Star Treka. W wolnych chwilach bloguje.

Podziel się się wiedzą ze znajomymi

Share on facebook
Facebook
Share on google
Google+
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn

To również może Cię zainteresować:​

Uwaga wstrząs! Co powinniśmy wiedzieć o anafilaksji.

Uwaga wstrząs! Co powinniśmy wiedzieć o anafilaksji.

Alergia w powszechnym rozumieniu kojarzona jest przeważnie z katarem, łzawieniem oczu i wysypką. Niestety niewiele osób ma świadomość, że istnieje postać ostrej, gwałtownie przebiegającej reakcji alergicznej mogącej zagrożyć życiu – anafilaksji.

Ostra reakcja alergiczna

Jeżeli ktoś doświadczył w swoim życiu reakcji alergicznej na właśnie zjedzone krewetki, bądź reaguje płaczem po każdym wiosennym spacerze (w reakcji na kwitnienie kwiatów lub pyłki drzew ) – wie, jaka alergia potrafi być męcząca. Opuchnięte oczy, zatkany nos, swędząca skóra, to jednak nie jedyne objawy reakcji nadwrażliwości. Niektórzy z nas reagują na alergeny o wiele silniej – w ich organizmie może rozwinąć się anafilaksja, czyli ciężka, zagrażająca życiu reakcja alergiczna. Najgroźniejszą postacią anafilaksji jest wstrząs anafilaktyczny, czyli ciężka, szybko rozwijająca się reakcja nadwrażliwości, w której występuje zagrażające życiu obniżenie ciśnienia tętniczego.

“U osób, które już przeszły incydent anafilaksji np po użądleniu, po kolejnym może dojść do zapaści sercowo-naczyniowej i nawet do zgonu w ciągu 10-15 minut.”*

Przyczyny anafilaksji

Przyczyny anafilaksji dzielimy na alergiczne i niealergiczne.

1. Do alergicznych przyczyn należą:

  • Leki: antybiotyki, cytostatyki, aspiryna,
  • Użądlenia przez owady błonkoskrzydłe (osy, pszczoły), jad,
  • Białka podawane pozajelitowo – enzymy (streptokinaza), surowice (przeciwtężcowa), hormony (insulina), oraz preparaty alergenów stosowane w diagnostyce in vitro i w immunoterapii,
  • Pokarmy – pszenica, ryby, owoce morza, owoce cytrusowe i orzeszki ziemne, jaja, konserwanty,
  • Alergeny wziewne – sierść konia, kota, psa, lateks.


2. Do niealergicznych przyczyn należą:

  • Preparaty immunologiczne czyli krew i preparaty krwiopochodne, szczepionki, błony dializacyjne.
  • Obecność mediatorów lub podobnych substancji w pokarmach (histamina, tyramina) lub niewystarczająca aktywność enzymów rozkładających mediatory anafilaksji.
  • Inne lub nieznane dotąd mechanizmy – zanieczyszczenia pokarmów, środki konserwujące, oraz radiologiczne środki cieniujące.

Wstrząs anafilaktyczny występuje u ok 2 % osób każdego roku. Najbardziej narażone są małe dzieci, które alergicznie reagują na składniki pokarmów. Za anafilaksję u dorosłych najczęściej odpowiadają leki i użądlenia owadów.

Objawy anafilaksji

Łagodna reakcja alergiczna charakteryzuje się najczęściej: świądem skóry, wypukłą, czerwoną wysypką (pokrzywką), katarem, kichaniem, opuchniętymi oczami.

Poważnej reakcji alergicznej wymagającej natychmiastowego wezwania pomocy towarzyszą także narastające problemy z oddychaniem powstające w wyniku skurczu oskrzeli oraz niedrożności dróg oddechowych oraz obrzmienie języka, gardła i twarzy.

Jeżeli to możliwe, powinno się usunąć czynnik, który doprowadził do anafilaksji (niezwłocznie przerwać podawanie podejrzanego leku, usunąć żądło owada, jeśli można to szybko zrobić). Nie należy opóźniać rozpoczęcia resuscytacji, jeżeli usunięcie czynnika wywołującego nie jest możliwe.

Użycie adrenaliny w anafilaksji

Osoby, u których występuje poważna reakcja alergiczna powinny mieć przy sobie adrenalinę i wiedzieć jak ją podać. Adrenalina jest lekiem ratującym życie, więc nie czekajmy z jej podaniem! Może się zdarzyć, że świadkowie zachorowania będą musieli pomóc takiej osobie wstrzyknąć lek. Podanie adrenaliny pozwoli osobie z poważną reakcją alergiczną łatwiej oddychać i nie dopuści do rozwinięcia wstrząsu, anafilaktycznego który zagraża życiu.

W Polsce dostępne są automatyczne wstrzykiwacze oraz ampułkostrzykawki – gotowe do natychmiastowego użycia. Ważne jest, że lek możemy wstrzyknąć przez ubranie – nie ma potrzeby podwijać choremu rękawa bądź nogawki spodni (adrenalinę podaje się w bok uda). Lek zaczyna działać po kilku minutach doprowadzając do zatrzymania objawów wstrząsu anafilaktycznego.

Pierwsza pomoc w anafilaksji

  • Upewnij się, że miejsce zdarzenia jest bezpieczne.
  • Jeśli chory reaguje, zbierz wywiad i dowiedz się czy ma przy sobie wstrzykiwacz z adrenaliną, którą powinien użyć.
  • Jeśli chory nie może jej użyć samodzielnie, skorzystaj ze wstrzykiwacza z adrenaliną, zgodnie z instrukcją. Możesz jej użyć przez ubranie albo na gołą skórę.
  • Masuj miejsce wkłucia przez około 10 sekund i zanotuj godzinę podania.
  • Wezwij pomoc dzwoniąc pod numer alarmowy.

Film instruktażowy portalu Medycyna Praktyczna dotyczący podaży adrenaliny: https://adwd.mp.pl/filmy/pacjenci/video360/pediatria/adrenalina1.mp4

https://pulsmedycyny.pl/w-anafilaksji-potrzebna-jest-szybkosc-dzialania-887387

Patrycja_Psuj

Autor

Patrycja Psuj

Dusza podróżnika, która nie usiedzi. Walczy dzielnie, aby pogodzić pracę jako product marketing manager, project manager, ratownik medyczny, psycholog oraz wykładowca akademicki. Fanka Gwiezdnych Wojen i Star Treka. W wolnych chwilach bloguje.

Podziel się się wiedzą ze znajomymi

Share on facebook
Facebook
Share on google
Google+
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn

To również może Cię zainteresować:​

apteczki

Apteczki

Liczba, wyposażenie i rozlokowanie apteczek powinno być dostosowane do ilości osób znajdujących się w danym budynku oraz rodzajów zagrożeń wynikających z jego charakteru. Nasi specjaliści doradzą w wyborze apteczki najlepiej spełniającej standardy bezpieczeństwa oraz idealnie odpowiadającej na wyzwania danego miejsca.

Morze możliwości

ul. Emaliowa 28E,

02-295 Warszawa

tel: +48 660 860 112

AEDMAX.PL Sp. z o.o. , ul. Emaliowa 28 E, 02-295 Warszawa, wpisana do KRS pod numerem 0000723876 przez Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy w Warszawie, XIII Wydział Gospodarczy.

NIP: 5223118942, REGON: 369793658. Wysokość kapitału zakładowego: 5.000 złotych.



Dołącz do programu

Pobierz przykładowy wniosek

Wypełnij dane a otrzymasz dodatkowo poradnik