“Daj nogi do góry!” I kilka innych mitów o omdleniu.

Każdy z nas (o ile sam nie doświadczył), to był świadkiem omdlenia. Najłatwiej o nie w trakcie szkolnych apeli, podczas nabożeństwa w kościele lub podczas zawodów sportowych i meczy rozgrywanych w pełnym słońcu. Niestety, mimo łatwej procedury udzielania pomocy w trakcie omdlenia wciąż popełniamy wiele błędów, które niekoniecznie pomogą poszkodowanemu.

Czy jest omdlenie?

Definiuje się je jako przejściową utratę przytomności z powodu hipoperfuzji (zmniejszony przepływ krwi) mózgu, charakteryzującą się szybkim początkiem, krótkim czasem trwania oraz całkowitym powrotem przytomności, do którego dochodzi samoistnie.

Najczęstsze przyczyny utraty przytomności są konsekwencją:

  • nagłej zmiany z pozycji siedzącej do stojącej,
  • chorób serca,
  • chorób tętnic doprowadzających krew do mózgu,
  • padaczki,
  • spadku poziomu cukru we krwi.

 

Omdlenia najczęściej doświadczają (oprócz chorych na serce) osoby, które: wykonywały wysiłek fizyczny, doświadczyły nagłego nieprzyjemnego bodźca, jak strach lub ból, długo utrzymywały pozycję stojącą lub przebywały w zatłoczonym, gorącym pomieszczeniu. Do omdlenia dochodzi także, gdy osoba nagle zmieniła pozycję ciała, powodując tym spadek ciśnienia tętniczego.

Stan przedomdleniowy

Zanim jednak w przebiegu omdlenia dojdzie do utraty przytomności u chorego może wystąpić stan przedomdleniowy. Możemy go z łatwością rozpoznać i prawidłowo zareagować, tym samym nie dopuszczając do omdlenia. Objawy tego stanu mogą utrzymywać się przez kilka sekund przed omdleniem, najważniejsze z nich to:

  • bladość, pocenie się,
  • dreszcze,
  • zawroty głowy, splątanie,
  • zaburzenie widzenia,
  • ból brzucha, nudności, wymioty,
  • osłabienie.

Aby zapobiec omdleniu zaleca się wykonanie kilku ćwiczeń fizycznych (kurczenie mięśni dolnej i/lub górnej części ciała), przeciwdziałających obniżeniu ciśnienia tętniczego. Ważne jest, aby chory utrzymywał lub przyjął bezpieczną pozycję ciała (siedzącą lub leżącą). Grafiki wraz z opisami ćwiczeń zalecanymi przez Amerykańskie Towarzystwo Kardiologiczne (AHA) można znaleźć w tym miejscu: tutaj.

Pierwsza pomoc w omdleniu

Pozostawienie poszkodowanego, który stracił przytomność w niewłaściwej pozycji może utrudniać oddychanie. Osoba nieprzytomna potrzebuje pomocy, dlatego ważne jest aby:

  1. Sprawdzić, czy osoba, która zemdlała oddycha prawidłowo.
  2. Jeżeli oddycha prawidłowo, należy ułożyć ją w pozycji bezpiecznej.
  3. Należy odgiąć głowę poszkodowanego do tyłu, aby udrożnić drogi oddechowe oraz umożliwić wydostanie się treści płynnej z ust. 
  4. W przypadku kiedy podejrzewamy uraz, osoba poszkodowana nie oddycha lub oddycha nieprawidłowo należy wezwać pomoc, dzwoniąc pod nr 112 i rozpocząć RKO.

Każdą utratę przytomność warto zgłosić lekarzowi w celu wykluczenia poważnych chorób.

 

Bibliografia:

  1. Wytyczne ESC dotyczące rozpoznawania i leczenia omdleń (2018), Grupa Robocza Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego (ESC) ds. rozpoznawania i leczenia omdleń Opracowane ze szczególnym udziałem Europejskiego Stowarzyszenia Zaburzeń Rytmu Serca (EHRA), Kardiologia Polska 2018; 76, 8: 1119–1198; DOI: 10.5603/KP.2018.0161
  2. Carlson M.D.: Omdlenia, [w:] Hauser S.L. (red.): Harrison. Neurologia w medycynie klinicznej, wyd. I polskie. Wydawnictwo Czelej, Lublin 2012, tom I, ss. 101-102, 109-111.
  3. https://kardiologia.mp.pl/wytyczne/esc/omdlenia/191367,postepowanie-w-omdleniach-wytyczne-2018
  4. https://neurologia-praktyczna.pl/a129/Omdlenia.html
  5. https://www.mp.pl/pacjent/pierwsza_pomoc/212136,omdlenie

 

Zostaw komentarz

Twój adres email nie będzie publikowany.Pola obowiązkowe oznaczone są gwiazdką. *